(পাৰ্বতিপ্ৰসাদ বিষ্ণু ৰাভাৰ পৰা জাহ্নু-মঞ্জুলৈ)
নিজৰা ৰাজকুমাৰী
জোনালী নিশা তৰা লেখি লেখি
হ’লো মই আত্মহাৰা
হ’লো মই আত্মহাৰা
সেয়েহে মনৰ
মুক্ত নিজৰা
শান্তি সুষমা ধাৰা…
মধু মালতীৰ গন্ধ
মুক্ত বায়ু ছন্দ …
মালবিকা বৰাই এই গীতটি গাইছিল মই যোৱা সংখ্যাৰ ‘অন্যযুগ’ত
লিখিবলৈ আৰম্ভ কৰা অহিৰ ভৈৰৱ নামৰ চিনেমাখনৰ বাবে৷
‘অহিৰ ভৈৰৱ’ (২০০৭) চিনেমাখনৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে স্কিজ’ফ্ৰেনিয়া৷
কেনেকৈ স্কিজ’ফ্ৰেনিয়া বংশগতভাৱে এটা প্ৰজন্মৰপৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ যায়, আৰু সামাজিকভাৱে
গ্ৰহণযোগ্য নোহোৱাৰ ফলত ৰোগীয়ে জীয়াতু ভূগিবলগা হয় তাৰেই উপস্থাপন অহিৰ ভৈৰৱ৷ চিনেমাখনৰ
কাহিনী অনুসৰি ৰাভিক এজন প্ৰবাসী অসমীয়া আৰু ব্ৰিটেইনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপক৷ তেওঁ
দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ ছেমিনাৰ এখনলৈ আহি জন্মভূমি অসমলৈও আহে৷ ইয়াতে ৰাভিকৰ মনীষাৰ
সৈতে চিনাকি হয়৷ দুয়ো দুয়োৰে প্ৰেমত পৰে আৰু পাছলৈ বিবাহ হয়৷ কিন্তু ৰাভিকে জনা নাছিল
যে মনীষা স্কিজ’ফ্ৰেনিয়া ৰোগী৷ এই কথা ৰাভিকক মনীষাৰ পৰিয়ালেও জনোৱা নাছিল৷ সময়ত মনীষা
গৰ্ভৱতী হ’ল৷ ৰাভিকে মনীষাৰ সকলো ধৰণৰ চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰিছিল যদিও তেওঁলোকৰ সন্তান
নিকিতাও স্কিজ’ফ্ৰেনিয়াত আক্ৰান্ত হ’ল৷ অৱশ্যে প্ৰথম অৱস্থাতে খুব ভাল চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা
কৰাৰ ফলত নিকিতা যথেষ্ট আৰোগ্যও হল৷ এইখিনি সময়তে নিকিতাৰ ৰিউবেন নামৰ যুৱকজনৰ সৈতে
প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠিল আৰু ৰিউবেনে নিকিতাক বিয়াৰ প্ৰস্তাৱ দিলে৷ নিকিতাৰ পিতৃয়ে
কিন্তু তেওঁৰ শহুৰেকৰ দৰে স্কিজ’ফ্ৰেনিয়াৰ কথা লুকুৱাই নাৰাখি ৰিউবেনক সকলো জনালে৷
এসময়ত ৰিউবেনে পাহাৰীয়া ঠাইত স্কিজ’ফ্ৰেনিয়া ৰোগীৰ বাবে ৰিহেবিলিটেশ্বন চেণ্টাৰ স্থাপন
কৰিলে আৰু তাত নিকিতাৰ সৈতে দুয়োৱে সেৱা আগবঢ়াবলৈ ধৰিলে৷ অহিৰ ভৈৰৱ শিক্ষামূলক চিনেমা
হিচাবে বৃটিছ ফিল্ম ইনষ্টিটিউটৰ মিউজিয়ামত সংৰক্ষিত হৈ আছে৷ ২০০৮ চনৰ নিউইয়ৰ্ক ইণ্ডেপেনডেণ্ট
ইণ্টাৰনেশ্বনেল ফিল্ম ফেষ্টিভেলত অহিৰ ভৈৰৱৰ বাবে শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰে লাভ কৰিছিল শ্ৰেষ্ঠ
পৰিচালকৰ বঁটা৷ অহিৰ ভৈৰৱৰ বিভিন্ন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছিল বিদ্যুৎ চক্ৰৱৰ্তী, পূৰৱী
শৰ্মা, মৃদুলা বৰুৱা, কপিল বৰা আৰু জেৰিফা ৱাহিদে৷ অতিথি শিল্পী হিচাপে অভিনয় কৰিছিল
শিৱপ্ৰসাদ ঠাকুৰ, অৱনী বৰা, ইলোৰা বৰুৱা, মাধুৰীমা চৌধুৰী, মুনমী চক্ৰৱৰ্তী, গীতা লহকৰ,
কিৰিপ চলিহা আদিয়ে৷ চিনেমাখনৰ দৃশ্যগ্ৰহণ বিদেশত কৰা হৈছিল যদিও ৰাভিক অসমলৈ আহি মনীষা
আৰু মনীষাৰ পৰিয়ালক লগ পোৱাৰ দৃশ্যসমূহ গুৱাহাটীৰ খাৰঘূলি, উজানবজাৰ পাৰ্ক, মেঘালয়ৰ
বৰাপানী আদিত শ্বুটিং কৰা হৈছিল৷ মনীষাৰ পিতৃৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰা আবৃত্তিকাৰ অৱনী বৰাই
পৰিচালকে দিয়া চুটি চুটি সংলাপেৰে চিনেমাৰ কাহিনীৰ বিষয়ে বিশেষ একো নজনাকৈ এই দৃশ্যসমূহত
অংশগ্ৰহণ কৰিছিল বুলি কথা প্ৰসঙ্গত এবাৰ মোক কৈছিল৷ চিনেমাখনৰ আন দুটি গীত আছিল—
শেৱালি ফুলৰ
সুবাসে যেতিয়া
শাৰদী সন্ধিয়া উপচি পৰে
শুকান শীতল মলয়াছাটিয়ে
মন কিয় মোৰ উদাস কৰে………(কণ্ঠদান-শান্তা উজীৰ)৷
হেমন্ত গোস্বামীয়ে লিখিছিল– কণ কণ মৌমাখি উৰি ফুৰো
জাক জাক/ ৰঙে ৰসে জীৱনৰ গঢ়ো আমি মৌচাক/ মৌচাক মৌচাক/ গুণ গুণ গুণ সুৰে গীত গাওঁ/ আমি
গীত গাওঁ গীত গাওঁ/
আইদেউ সন্দিকৈ৷ অসমীয়া চিনেমাপ্ৰেমী আৰু চিনেমাজগতখনৰ
কাৰণে এই নামটো কিমান শ্ৰদ্ধাৰ বা আগ্ৰহৰ সেয়া দোহৰাৰ প্ৰয়োজন নাই৷ ২০১০ চনৰ আৰম্ভণিভাগতে
মুক্তি পাইছিল অৰূপ মান্নাৰ আইদেউ৷ প্ৰথমখন অসমীয়া চিনেমাৰ অভিনেত্ৰী আইদেউ সন্দিকৈৰ
জীৱন আধাৰিত চিনেমাখনৰ কাহিনী আৰু চিত্ৰনাট্যও অৰূপ মান্নাৰ৷ আবেগিক আৰু চিনেমেটিক–
দুয়োটা কাৰণৰ বাবেই আইদেউ মোৰ কাৰণে এখন বিশেষভাৱে উল্লেখযোগ্য চিনেমা৷ অৰূপ মান্নাই
এটা সাক্ষাৎকাৰত কৈছিল যে এক দীঘলীয়া সময়ধৰি তেখেতে চিনেমাখনৰ বাবে আইদেউ সন্দিকৈৰ
সৈতে কথাবতৰা পাতি থাকিছিল৷ কানাডা, লণ্ডন, ছিংগাপুৰ, ব্ৰাজিল, ঢাকা আদিৰ ১৮ টা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয়
চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱলৈ যোৱা আইদেউ-য়ে মান্নালৈ আনি দিছিল অনেক সন্মান-সমাদৰ৷ চিনেমাখন
ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ ৰজত কমল বঁটাৰেও সন্মানিত৷ পৰিচালকে চিনেমাখনক চিনেমাৰ
ভিতৰৰ চিনেমাবুলি কৈ নাম ৰাখিছিল– আইদেউ-বিহাইণ্ড দ্য স্ক্ৰীণ৷ আইদেউৰ দিনৰ চাদৰ-মেখেলা-ব্লাউজৰ
পৰা শৰাই, বানবাটিৰ হুবহু ৰূপ বিচৰিব লগা হৈছিল৷ সেই সময়ৰ জাহাজ, গাড়ীলৈকে বিচাৰাটোও
আছিল আমোদজনক৷ জয়মতীৰ পৰিচালক জ্যোতিপ্ৰসাদৰ কেমেৰাটোও তৈয়াৰ কৰি ল’ব লগা হৈছিল৷ চিনেমাখনত
তথ্যসমূহ সুন্দৰকৈ ৰাখিও পৰিচালকে পূৰামাত্ৰাই পৰিচালকৰ সৃষ্টিশীল স্বাধীনতাক ব্যৱহাৰ
কৰিছিল, যিয়ে চিনেমাখনক মনোগ্ৰাহী কৰি তুলিলে৷ আইদেউ মুক্তিৰ সময়লৈ আইদেউ সন্দিকৈ জীৱিত
অৱস্থাত নাথাকিল যদিও বাস্তৱৰ আইদেউ সন্দিকৈক চিৰদিনলৈ ধৰি ৰাখিলে অৰূপ মান্নাই৷
২০১০ চনত
মুক্তি যদিও অলপ দেৰিকৈহে চাইছিলো হীৰেন বৰাৰ বসুন্ধৰা- দ্য আৰ্থ৷ এইখনৰ চিত্ৰনাট্য
ৰচনা কৰিছিল হীৰেন বৰা আৰু সাগৰ সংগম চৰকাৰে৷ এয়া আছিল অসমৰ চিনাকি সমস্যা হাতী আৰু
মানুহৰ সংঘাতৰ কথা৷ বসুন্ধৰা- দ্য আৰ্থো ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ ৰজত কমল
বঁটাৰে সন্মানিত হৈছিল৷ অভিনয় কৰিছিল বৰষাৰাণী বিষয়া, বিষ্ণু খাৰঘৰীয়া, ভ্ৰান্তি মেধি,
ভগবৎ প্ৰীতম আদিয়ে৷ সংলাপ লিখিছিল হীৰেন বৰা, সাগৰ সংগম চৰকাৰ আৰু ড° বিৰিঞ্চি কুমাৰ মেধিয়ে৷
সঙ্গীত দিছিল তৰালি শৰ্মাই৷ চিনেমাখনৰ বাবে তৰালি শৰ্মাই গাইছিল—
অবসুন্ধৰা
জীৱন কৰিলা পৰিপূৰ্ণ
সকলো পাহৰি তোমাক বিদাৰি
আদৰি আনিলো দৈন্য
কোমল ছায়াৰে শীতল কৰিলা …
(ক্ৰমশঃ)
টোকা : যোৱা সংখ্যাৰ ‘স্বৰাজোত্তৰ কালৰ অসমীয়া চিনেমা-১৮’-ত দীনবন্ধু চিনেমাখনৰ সংলাপ ড° ভবেন্দ্ৰনাথ শইকীয়াই লিখা বুলি প্ৰকাশ পাইছে। প্ৰকৃততে ড° শইকীয়াই ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ বাবে লিখা একে নামৰ নাটকখনৰ সংলাপসমূহহে চিনেমাখনতো ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই সম্পাদনা ত্ৰুটিৰ বাবে দুখ প্ৰকাশ কৰি সদাশয় পঢ়ুৱৈ সমাজৰ ওচৰত ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ।