দ্বীপৰাজ
ইটাৰঙী মাটিত গিলিপ খোৱা এটুকুৰা শিলত বহি থকা
ধোঁৱাবৰণীয়া বৰ্ণ এটা
তপস্যাৰ ফচিলত আঁক এটা ভাজ হৈ মোচোৰা খাই
আছে কাণ।৷ ঢেঁকীয়া ফুল হৈ থকা হাঁকোটাডালে বতাহক
|
– এইটো ক!
মাটিফুলৰ গোন্ধ লাগি থকা পাহাৰটোৰ সিপাৰে
ধেনুভেৰীয়া নৈ খনত
গাৰ চেঙেলীয়া গোন্ধটো পমি
মাছৰ ফুলত লাগি ৰৈছিল উশাহৰ আখৰ ৷
মাতিছিলনে তেতিয়া ৰৈ ৰৈ ভাঙি যোৱা মাতৰ ফুকলীয়া
পখীটোৱে? কি এক এন্ধাৰ ৰাতি হাফপেণ্টৰ জেপত
সোমাইছিলহি জোনাকী পৰুৱা এটা!
– কাগজৰ ক’লাত মুনিক বিচাৰি ফুৰোঁতে
অলপ
আগতে প্ৰেয়সীক এইখিনি কৈ আছিলোঁ৷
আন্ধাৰ-মুন্ধাৰ ঘৰটোত পৰক বুলিয়েই পোহৰ
কবিতা মাতি আছিলোঁ। বাঢ়ক বুলিয়েই মৰম গোলাপী
জামুত বিচাৰি আছিলো – ওলমি থকা লাজ
উশাহত থকা শব্দবোৰত এই যেন সুমথিৰা সুগন্ধি!
আজি বতৰ গোমা- আহাঁ কবিতা পঢ়োঁ
আইক মনত পেলাই নদীৰ গৰাত বহি চাম তিলফুল ৷
ভ্ৰাম্যভাষ : ৮৬৩৮১৪৭৫১৮