উত্তৰ পাৰৰ পদ্য
হিৰণ্য তালুকদাৰ বৰ লুইতৰ বিশাল বুকু মাজত চৰা ঢৌ, দুয়োপাৰে আছে নৈ উপনৈ পানীত বৰালি, ৰৌ। উত্তৰে বয় সোৱণশিৰি বালিত কমায় সোণ, গাভৰু আৰু ৰঙানৈৰ পাৰত ৰাতি পূৰ্ণিমাৰ জোন। বৰনদীত উঠে বাৰিষাৰ ঢল…
sdblogs2011
বানানৰ পদ্য
প্ৰদীপ পাটগিৰি শোটাৰে সাৰি থাকোঁতে ঘৰৰ চোতাল মইনাৰ নাকেৰে বৈ গ’ল শেঙুনৰ সোঁতা, মিতাৰ লগত কাজিয়া নকৰিবি সমস্যাবোৰ আলোচনাৰে মিটা। প্ৰচণ্ড ৰ’দৰ বাবে ৰদ কৰা হ’ল মাৰাথন দৌৰ প্ৰতিযোগিতা, হুতা সঠিক নহ’লে ভাত নিসিজে চৰুৰ চাউল হৈ ৰয় হুঁটা ।…
অসমীয়াৰ সংজ্ঞা— ২
ধ্ৰুৱজ্যোতি বৰা (১) ভাষাই হ’ল অসমীয়া সংজ্ঞাৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তু ভাষা জাতিৰ প্রাণ। ভাষা নথকাকৈ পৃথিৱীত ক’ৰবাত জাতি আছে বুলি মই নাজানো। হয়, এই ভাষাবোৰ কোনোবা জাতিৰ ক্ষেত্ৰত অত্যন্ত বিকশিত আৰু আধুনিক আৰু আন কিছুমান জাতিৰ ক্ষেত্রত হয়তো ‘কথিত ভাষা’ oral…
স্নেহগচ্ছিত
মেঘনা চৌধুৰী ‘‘তুমি শৃংগাৰ কৰিলে দেবুৱে বৰ ভাল পাইছিল। অন্ততঃ সেইবাবেই তুমি নিজকে ভালকৈ ৰখাটো জৰুৰী।’’ কথাষাৰে পলকতে মোৰ তন্ময়তা ভাঙি পেলালে। হস্পিটেলখনৰ চতুৰ্থ মহলাৰ বেলকনিত ৰৈ আছিলোঁ আমি। অলপ আগতে ঠাইখিনি ছেনিটাইজ্ড কৰা হৈছিল। তেতিয়াও ধোঁৱাই আমনি কৰি থকা…
জনপ্ৰিয় শিশু-সাহিত্যিক, সাংবাদিক যুগললোচন দাসৰ সৈতে কিছু অন্তৰংগ ক্ষণ
পলী হাজৰিকা অসমীয়া সাহিত্য-জগতৰ এটি সুপৰিচিত নাম হ’ল যুগললোচন দাস৷ ১৯৮৫ চনৰ পৰাই তেখেতে সাহিত্যৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ অৰিহণা আগ বঢ়াই আহিছে৷ ২০১৮ চনৰ সাহিত্য অকাদেমিৰ শিশু-সাহিত্য বঁটা প্ৰাপক জনপ্ৰিয় লেখকগৰাকী একাধাৰে শশিু-সাহিত্যিক, সাংবাদিক, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, কবি আৰু গীতিকাৰ৷ অসমৰ ক্ৰীড়া-সাহিত্যক জনপ্ৰিয়…
বিজ্ঞানভিত্তিক অসমীয়া শিশু সাহিত্যৰ বিকাশৰ অন্তৰায়: এক চমু অৱলোকন
ড° ৰমেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী শিৰোনামত বাৱহৃত ‘শিশু সাহিত্য’ শব্দৰ দ্বাৰা শিশু আৰু চেমনীয়া উভয়ৰে বাবে ৰচিত সাহিত্যক বুজোৱা হ’ব। অর্থাৎ মোটামুটিভাৱে আঠৰ পৰা চৈধ্য বছৰমান বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালীৰ বাবে ৰচনা কৰা বিজ্ঞানভিত্তিক সাহিতাকহে সামৰা হ’ব। বিজ্ঞানভিত্তিক সাহিত্য বা বিজ্ঞান সাহিত্যনো কি?…
‘অন্যযুগ’ এক অনুভৱ আৰু উপলব্ধি
পৰাগজ্যোতি মহন্ত স্থাৱৰ অথবা অস্থাৱৰ সকলো সম্পদেই মানুহক আৱৰি থাকে, ৰক্ষণাবেক্ষণ দি থাকে৷ গতিকে, মানুহৰ জীৱনৰ এৰাব নোৱৰা, অবিচ্ছেদ্য এই সম্পদ আহৰণৰ কাৰণে মানুহে কি কি নকৰে!স্বাস্থ্যও অতি দৰকাৰী সম্পদ৷ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ দৃষ্টিকোণেৰে স্বাস্থ্যক আৱশ্যকীয় সম্পদ হিচাপে গণ্য কৰা হৈছে, কথাষাৰ…
পিছলৈ উভতি চাওঁ—৫
মোৰ ওপজা ঠাই: বাঁহগড়, বাৰেঘৰ ড° পোনা মহন্ত মই শ্বিলঙৰ ছেইণ্ট এড্মাণ্ড্জ (St. Edmunds) কলেজত পঢ়ি থাকোঁতে প্ৰথম অৱস্থাত হ’ষ্টেলৰ আৱাসী আৰু কোনো কোনো সহপাঠীয়ে মোৰ আৰু শৈশৱ-কৈশোৰৰ সৈতে জড়িত বাঁহগড়, বাৰেঘৰ, মেজেঙা আদি নামবোৰ লৈ মোক জোকোৱা বা ভেঙুচালি…
অসমীয়াৰ পৰা খিলঞ্জীয়ালৈ: ভাষিক অসমীয়া জাতীয়তাবাদৰ অৱক্ষয়ৰ কাৰণ বিচাৰি
ড° ৰক্তিম ৰঞ্জন শইকীয়া সাম্প্ৰতিক সময়ত অসমৰ গণমাধ্যমসমূহত সকলোৰে অলক্ষিতে দেখা পোৱা এটা সূক্ষ্ম অথচ সুদূৰপ্ৰসাৰী গুৰুত্ব থকা পৰিৱৰ্তন হ’ল ‘অসমীয়া’ শব্দটোক ধীৰে ধীৰে ‘খিলঞ্জীয়া’ আৰু ‘থলগিৰি’ শব্দই প্ৰতিষ্ঠাপন কৰি অনাটো৷ ইয়াৰ পোনপটীয়া অৰ্থ এইটোৱেই ‘অসমীয়া’ শব্দই আজিৰ অসম নামৰ…
সেউজপুৰৰ সাধু
স্মৃতিৰেখা দেৱী সেউজপুৰৰ বৰতলত বহুত দিনৰ মূৰত মহাৰাজ কেশৰীয়ে এখন সভা আহ্বান কৰিছে। খবৰটো পাই প্ৰজাসকল এক প্ৰকাৰ চিন্তাতে পৰিছে। ৰাজ্যখনত একো অথন্তৰ হোৱা নাইতো! নিৰ্দিষ্ট সময়তকৈ আগতেই বৰতলত উপস্থিত হোৱা বাটলুৱে ৰাইজ বহিবৰ বাবে জা–যোগাৰ কৰাত ব্যস্ত হৈ পৰিছে। যোৱা ডেৰ-দুই…