sdblogs2011

sdblogs2011

কেতেকী

 অৰুণ গগৈ                   জৰা হৈ জকমকায়  লাউ হৈ লতা বগায় ফুল হৈ ইনাই বিনায় “হাতো নেমেলিবি ফুলো নিছিঙিবি”   বিধাতাই বিধৱা কৰা  বাঁৰী তিৰোতাৰ কথা কৈ  ওৰেৰাতি সাৰে ৰয় বন কেতেকী   এৰাবাৰীৰ এৰাপৰলীয়া জুপুৰিটো টিপচাকিৰ পোহৰত কঁপি থাকে এপদ…

পৰাশ্ৰয়ী

 প্ৰজ্ঞানজ্যোতি   কথাটো আছিল তেনেই নাওমান আৰু আমি বিভিন্ন ধৰণে লুটিয়াই-বগৰাই তাকেই নিজা নিজা ভাষাৰে কৈ আছিলোঁ অতকাল   কিন্তু তোমালোক আছিলা এই মাটিৰ উৰ্বৰতাক লৈ ভীষণ সংকুচিত বোধকৰোঁ ভাষাটোৰ প্ৰকাশিকাক লৈয়ো৷ সেয়ে ধূলি জোকাৰাদি জোকাৰি আছিলা আমাক   পিছে…

ফ্লাছ

 নীলাভ সৌৰভ   মোক তোমাৰ সপোনৰ পৰা তুলি দিয়াঁ   দি দিয়াঁ সেই সোণালী বুটামকেইটা যিকেইটা খুলি দিলে মই এটা ৰাতিলৈ প্ৰৱেশ কৰোঁ দি দিয়াঁ সেই অগোচৰ টোপনিটো য’ত তোমাক শুই থকা দেখোঁ নিষ্পাপ নাওখনৰ দৰে   দিয়াঁ দিয়াঁ, ৰাতিৰ…

শনিবাৰ

 উদয় কুমাৰ বৰুৱা   উচ্ছ্বল সময়েও নকয় সকলো কথা চিত্ৰকল্পৰ দৰে নিৰ্জন নৈসৰ্গিক বুলি আচলতে দেওবাৰটোক অনন্য ৰূপত সজাই তুলিবলৈকে শনিবাৰৰ এই ব্যস্ততা   শনিবাৰে ঘৰমুৱা যাত্ৰীৰ  মুখবোৰ অনামী এক কান্তিয়ে ঢৌৱাই যায় (সেইদিনা চিটীবাছ, মেজিক আনকি নৈশ বাছবোৰো যেন…

তুমি যেতিয়া বৃদ্ধা হ’বা

 মূল : When You Are Old by W.B. Yeats অনুবাদ : ৰঞ্জুমণি মহন্ত   যেতিয়া বয়সে জুৰুলা কৰি তোমাৰ চুলিত ৰূপালী ৰহণ সানিব জুহালৰ কাষত কলমটিয়াই কলমটিয়াই তুমি এইখন পুথি তুলি ল’বা   ধীৰে ধীৰে পঢ়ি যাবা আৰু মনত পেলাবা এসময়ত কিমান…

নিবৃত্তি

 বেদান্ত নাথ   : অকলশৰীয়া ছোৱালী এজনীৰ ওচৰত মতা‌ মানুহ এজন অনবৰতে সোমাই থকাটো‌ ভাল নেদেখি৷ এইটো‌‌ এটা ৰেছিডেনশ্বিয়েল এৰিয়া৷ কাষৰ মানুহবোৰেও কথাটো‌ মন কৰিছে৷  ঘৰৰ মালিকৰ ধীৰ অথচ বজ্ৰ কঠিন কথাকেইটাই বিদিশাৰ কাণত‌ যেন‌ গৰম লোহাহে ঢালি দিলে৷ তীব্ৰ অপমান আৰু লাজত তাই‌ যেন সেই মুহূর্ততে…

স্বৰাজোত্তৰ কালৰ অসমীয়া চিনেমা-১১

 (পাৰ্বতি প্ৰসাদ বিষ্ণু ৰাভাৰ পৰা জাহ্নু-মঞ্জুলৈ) নিজৰা ৰাজকুমাৰী কোঠাৰ ভিতৰৰ পৰিৱেশ৷ বিছনাত জৰ্জ বেকাৰ৷ পুতলা ঘৰ এটি হাতলৈ তুলি ডলী গুপ্তাই গাইছে—মন কুল-উপকুল/ বিশাল সাগৰত/ আশাৰে ঘাট হ’ম…আশাৰে/ আশাৰে সজালো ঘৰ/ দুয়োৰে সপোন সানি/ জীৱন সোণালী আমাৰ/ যদি ধুমুহা আহে…/৷…

নাও বাই বাইজেনটিয়ামলৈ

  মূল :  W.B. Yeats অনুবাদ : অনুভৱ তুলসী এইখন বুঢ়া-মেথাৰ দেশ নহয়৷ ডেকা-গাভৰু, যৌৱন ভৰুণ ইটে সিটে বাহুবন্ধনত, গছত চৰাই –সৌ মৃত্যুমুখী প্ৰজন্ম যত –গীত-মাত মুখৰ পাহাৰী-প্ৰপাতী চামন, মেকৰেল মেটমৰা সাগৰ উৰণ বুৰণ গজন ভ্ৰমণ, জীৱ মাত্ৰকে কৰ্মমগন হৈছে যত সৃজন, জন্মবেলা জন্মে, মৰণপৰত মৰে সব উদাসী…

অনসুয়া আৰু বিজয়া

মূল :  W.B. Yeats অনুবাদ : অনুভৱ তুলসী [স্বৰ্ণযুগৰ ভাৰতৰ সৰুকৈ এটি মন্দিৰ৷ গাতে গা লগাই এখন উপবন, গাতে গা লগাই এক অটৱী৷ অনসুয়া সেই মন্দিৰৰ গাভৰু পূজাৰিণী, পূজাভংগীত নতজানু]   অনসুয়া : দিয়া দিয়া শান্তি এই ধৰণীক, দিয়া শান্তি হালি জালি থকা ধানৰ ঠোকক৷…

এটি মদ্যপান কৰা গীত

   মূল : ডব্লিউ বি য়েটছ অনুবাদ : ড° ৰঞ্জিত দত্ত ফটিকাখিনি  মুখত পৰাৰ লগে লগেই দুচকুত জিলিকি উঠিল প্ৰেম জন্মৰ পৰা বৃদ্ধ হৈ মৃত্যু বৰণ কৰালৈকে সেয়াই যে প্ৰকৃত সত্য  তাক আমি ভালদৰেই জানো। মই  মুখত তুলি ল’লো গিলাছটো চাই…