মানুহৰ চিন্তাবৃত্তিৰ ক্ৰমশঃ উৎকৰ্ষৰ প্ৰমাণ আমি আমাৰ ইতিহাসৰ আদিতম বিন্দুটোৰপৰা বিভিন্ন সময়ত মানুহে কৰা বিভিন্ন কাম-কাজৰ জৰিয়তে পাই আহিছোঁ৷ প্ৰকৃততে মানুহৰ মস্তিষ্কৰ যি প্ৰশ্নশীলতা আৰু সৃজনীমূলক চেতনা তাৰপৰাই মানৱ সভ্যতাৰ অগ্ৰগতি হোৱা বুলি ক’ব পাৰি৷ প্ৰশ্নশীলতাৰ বাবেই মানুহে…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (১১) যোৱা তিনিদিন ষ্টেপানৰ গা বেয়া। জ্বৰত ভুগি আছে। ঘৰতে থকা দুই-এবিধ দৰব খাই নিজক সুস্থ কৰাৰ চেষ্টা চলাইছে। প্ৰথম দুদিনতকৈ তৃতীয় দিনটোত গা টঙাইছে ষ্টেপানে। গালৈ অলপ বল আহিছে যদিও মুখলৈ ৰুচি ঘূৰি অহা নাই। খাবৰ…
ধ্ৰুৱকুমাৰ তালুকদাৰ কোনেও নুশুনা এটা চিঞৰ মোৰ কাণত সোমাবলৈ ৰৈ আছিল … বাৰিষাৰ এটা ৰাতিপুৱা মই শেতেলি এৰাৰ আগতে চিঞৰটো আহিছিল দৌৰাদৌৰিকৈ মই এৰি অহা গাঁওখনৰ ঘৰবোৰ ভাঙি যোৱা মানুহখিনিৰ মাজৰ পৰা – মই চিঞৰটোক চিনি পাইছিলোঁ একেবাৰে…
মঞ্জু দাস সকলো শিশুৱে কান্দে৷ কিন্তু কোনো মাতৃ প্ৰাণে কেতিয়াও সেই শিশুৰ কান্দোন সহ্য কৰিব নোৱাৰে৷ মুক শিশুৰ অবুজ কান্দোন আঁতৰাই শান্ত কৰিবলৈ, টোপনি নিয়াবলৈ শিশুক কোলাত লৈ মাতৃ, আইতাক অথবা ধাইমাতৃয়ে নচুৱাই নচুৱাই গীত-পদ গায়৷ এনেবোৰ গীতকে…
ববিতা কলিতা সৃষ্টিবিজ্ঞানৰ বহুচৰ্চিত “বিগ-বেং” তত্ত্বটোলৈ হঠাৎ মনত পৰি গ’ল চুমলেনৰ৷ এটা বিন্দুত কেন্দ্ৰীভূত সেই উত্তাপ, সেই ঘনত্ব, সেই এককত্বৰ কল্পনাতীত বৃহৎ স্তুপটোৰ প্ৰসাৰণে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ প্ৰাথমিক বিকাশৰ ধাৰণা দিয়া তত্ত্বটোক সি মানুহ বাস কৰা ক্ষুদ্ৰ গোলকটোৰ সৈতে ৰিজাই চালে৷…
অংগনা চৌধুৰী বৰ্ষণমুখৰ এটি দেওবাৰ৷ ডাৱৰবোৰ পাহাৰৰ চূড়াত আহি ওলমিছেহি৷ পুৱা আঠ বজাত আমি গাড়ীখন লৈ ঘৰৰ পৰা ওলালোঁ দিনটোৰ বাবে৷ গুৱাহাটীৰ পৰা ক’ৰবালৈ যাবলৈ হ’লে যানজঁটৰ পৰা বাচিবলৈ অলপ সোনকালেই ওলাই যোৱা শ্ৰেয়ঃ৷ চাৰে নমান বজাত মংগলদৈৰ ওচৰৰ ৰিপ’জ ৰিজ’ৰ্টৰ খাৰখোৱা নামৰ ৰেষ্টুৰেণ্টখনত…
মূল : মহাকবি কালিদাস অনুবাদ : কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত || ঊনবিংশ অধায় || জীৱনৰ বেলি পশ্চিম পালেহি জিতেন্দ্ৰিয় ৰাঘৱ সুদৰ্শনৰ, অগ্নিৰ দৰে তেজস্বী পুত্ৰ অগ্নিবৰ্ণক দি ৰাজ্যভাৰ, পশ্চিমৰ নৈমিষাৰণ্যলৈ সন্ন্যাসৰ বাবে কৰিলে গমন । অগ্নিবর্ণমভিষিচ্য ৰাঘবঃ স্বে পদে তনয়মগ্নিতেজসম্ |…
মূল : জোৱান ৰেমন জিমিনেজ (Juan Ramon Jimenez, স্পেইন) ১৯৫৬ চনৰ সাহিত্যৰ ন’বেল বঁটা বিজয়ী স্পেনিশ্ব কবি অনুবাদ : ড° ৰঞ্জিত দত্ত বগা জোনটোৱে সাগৰৰ পৰা লৈ গ’ল সাগৰ আৰু আকৌ ওভতাই দি গ’ল সাগৰক। ধুনীয়া, শান্ত-সৌম্য আৰু পৱিত্ৰতাৰে সকলোকে…
মিণ্টু বুঢ়াগোহাঁই পুৰণি হ’ল কথাবোৰ জেওৰা এখনে কিমান দিন বেঢ়ি ৰাখিব মৰিশালী এখন ঘৰৰ বুৰঞ্জী মেলি সৰকি আহে ভৱিষ্যত৷ ককাদেউতা মৰিশালিৰ জেওৰাখন ভাগিল কাচিজোনৰ পোহৰত এডাল এডালকৈ ছিঙি গ’ল কামিহাড় অপৰাধ বুলিবলৈ একোৱেই নাছিল আছিল মাথো এখন অৰণ্য…
অমৃত গোস্বামী প্ৰখ্যাত ঔপন্যাসিক শীলভদ্ৰ (ৰেৱতীমোহন দত্ত চৌধুৰী) দেৱৰ ‘অনুসন্ধান’ নামৰ উপন্যাসখন এই অলপতে মই পঢ়ি শেষ কৰিলোঁ। উপন্যাসখন পঢ়ি এক যথাৰ্থ সাহিত্য-অধ্যয়নৰ তৃপ্তি পোৱা যেন লাগিল। উপন্যাসখনৰ বিষয়বস্তু আৰু ৰচনাশৈলী অসচৰাচৰ। উপন্যাসখনত চৰিত্ৰসমূহৰ মাজত ঘনাই হোৱা কথোপকথনৰ চুটি চুটি বাক্যসমূহ…