ড° প্রিয়দেৱ গোস্বামী অধ্যয়ন তথা চৰ্চাৰ এক অন্যতম বিষয় হৈছে গণিত৷ এই গণিত বিষয়ত প্রাথমিক জ্ঞান থকাটো প্রত্যেক মানুহৰ বাবে অপৰিহাৰ্য৷ গণিতৰ ব্যৱহাৰিক জ্ঞান নাথাকিলে বৰ্তমান সময়ত জীৱন নিৰ্বাহ কৰা অসম্ভৱ৷ গণিত সম্ভৱতঃ মানুহৰ অধ্যয়নৰ প্রথম বিষয়, সেয়েহে ই…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ বৰুৱা (২৮) বাৰাণ্ডাৰ চকীত বহি খবৰ কাগজত চকু ফুৰাইছে ষ্টেপানে। খবৰৰ ভিৰতকৈ সম্পাদকীয় পৃষ্ঠাটোহে তেওঁৰ প্ৰিয়। খবৰ পঢ়িলে আজিকালি উদ্বিগ্নতাহে বাঢ়ে। এনেও মাৰ্চৰ এইকেইটা দিন উদ্বিগ্ন হৈ থাকে ষ্টেপান। কাৰণ এইকেইটা নিৰ্দিষ্ট দিনৰ ভিতৰতে প্ৰতি বছৰে ক্লেপেটাঁ…
জিণ্টু দত্ত বাটটো তেনেকৈয়ে পৰি থাকে৷ নিমাতে-নিতালে, নিৰ্জন-নিস্তব্ধ হৈ৷ আলকতৰা দি মসৃণ হৈ থকা বাটটো ক’লা সৰীসৃপ এটাই গাটো ভাঁজ লৈ পৰি থকাৰ দৰে নিৰৱে থৰ হৈ যেন পৰি থাকে৷ সেই তেনেদৰেই নিঃশব্দে পৰি থাকোঁতে নিজান দুপৰীয়া এটাত ক’ৰবাৰ পৰা অহা হেঁটুলুকা…
অৰুণ গগৈ জৰা হৈ জকমকায় লাউ হৈ লতা বগায় ফুল হৈ ইনাই বিনায় “হাতো নেমেলিবি ফুলো নিছিঙিবি” বিধাতাই বিধৱা কৰা বাঁৰী তিৰোতাৰ কথা কৈ ওৰেৰাতি সাৰে ৰয় বন কেতেকী এৰাবাৰীৰ এৰাপৰলীয়া জুপুৰিটো টিপচাকিৰ পোহৰত কঁপি থাকে এপদ…
প্ৰজ্ঞানজ্যোতি কথাটো আছিল তেনেই নাওমান আৰু আমি বিভিন্ন ধৰণে লুটিয়াই-বগৰাই তাকেই নিজা নিজা ভাষাৰে কৈ আছিলোঁ অতকাল কিন্তু তোমালোক আছিলা এই মাটিৰ উৰ্বৰতাক লৈ ভীষণ সংকুচিত বোধকৰোঁ ভাষাটোৰ প্ৰকাশিকাক লৈয়ো৷ সেয়ে ধূলি জোকাৰাদি জোকাৰি আছিলা আমাক পিছে…
নীলাভ সৌৰভ মোক তোমাৰ সপোনৰ পৰা তুলি দিয়াঁ দি দিয়াঁ সেই সোণালী বুটামকেইটা যিকেইটা খুলি দিলে মই এটা ৰাতিলৈ প্ৰৱেশ কৰোঁ দি দিয়াঁ সেই অগোচৰ টোপনিটো য’ত তোমাক শুই থকা দেখোঁ নিষ্পাপ নাওখনৰ দৰে দিয়াঁ দিয়াঁ, ৰাতিৰ…
উদয় কুমাৰ বৰুৱা উচ্ছ্বল সময়েও নকয় সকলো কথা চিত্ৰকল্পৰ দৰে নিৰ্জন নৈসৰ্গিক বুলি আচলতে দেওবাৰটোক অনন্য ৰূপত সজাই তুলিবলৈকে শনিবাৰৰ এই ব্যস্ততা শনিবাৰে ঘৰমুৱা যাত্ৰীৰ মুখবোৰ অনামী এক কান্তিয়ে ঢৌৱাই যায় (সেইদিনা চিটীবাছ, মেজিক আনকি নৈশ বাছবোৰো যেন…
মূল : When You Are Old by W.B. Yeats অনুবাদ : ৰঞ্জুমণি মহন্ত যেতিয়া বয়সে জুৰুলা কৰি তোমাৰ চুলিত ৰূপালী ৰহণ সানিব জুহালৰ কাষত কলমটিয়াই কলমটিয়াই তুমি এইখন পুথি তুলি ল’বা ধীৰে ধীৰে পঢ়ি যাবা আৰু মনত পেলাবা এসময়ত কিমান…
বেদান্ত নাথ : অকলশৰীয়া ছোৱালী এজনীৰ ওচৰত মতা মানুহ এজন অনবৰতে সোমাই থকাটো ভাল নেদেখি৷ এইটো এটা ৰেছিডেনশ্বিয়েল এৰিয়া৷ কাষৰ মানুহবোৰেও কথাটো মন কৰিছে৷ ঘৰৰ মালিকৰ ধীৰ অথচ বজ্ৰ কঠিন কথাকেইটাই বিদিশাৰ কাণত যেন গৰম লোহাহে ঢালি দিলে৷ তীব্ৰ অপমান আৰু লাজত তাই যেন সেই মুহূর্ততে…
(পাৰ্বতি প্ৰসাদ বিষ্ণু ৰাভাৰ পৰা জাহ্নু-মঞ্জুলৈ) নিজৰা ৰাজকুমাৰী কোঠাৰ ভিতৰৰ পৰিৱেশ৷ বিছনাত জৰ্জ বেকাৰ৷ পুতলা ঘৰ এটি হাতলৈ তুলি ডলী গুপ্তাই গাইছে—মন কুল-উপকুল/ বিশাল সাগৰত/ আশাৰে ঘাট হ’ম…আশাৰে/ আশাৰে সজালো ঘৰ/ দুয়োৰে সপোন সানি/ জীৱন সোণালী আমাৰ/ যদি ধুমুহা আহে…/৷…