মূল : টি. এছ. এলিয়ট অনুবাদ : এম. কামালুদ্দিন আহমেদ বাৰুকৈয়ে ৱে’বষ্টাৰ মৃত্যুৰে আছিল আচ্ছন্ন আৰু দেখিছিল লাওখোলা ছালৰ তলৰ; আৰু মাটিৰ তলত স্তনহীন জীৱ পাছফালে হাউলি ওঁঠ নোহোৱা ডাঙৰ হাঁহি৷ গাঁঠিৰ সলনি ডেফ’ডিলৰ ঠাৰিটোৱে চকুৰ কোটোৰৰপৰা একেথিৰে আছিল চাই;…
(কল্পবিজ্ঞান কাহিনী) অভিজিত শর্মা বৰুৱা দিল্লীৰ সাংবাদিক বন্ধু প্রদীপ গোৱেলৰ পৰা ফোনত খবৰটো পাই মই আচৰিত হৈ সুধিলোঁ, “কি! তুমি নিশ্চিতনে?” “মোক এইমাত্র নৰৱেৰ পৰা বন্ধু সাংবাদিক এজনে ফোন কৰিছে। আৰু এক–দুই ঘণ্টাৰ ভিতৰতে এনাউঞ্চ্ হ’ব। তেতিয়াহে বিশ্বই কথাটো ফর্মেলি…
তৃণনৱনীতা ভাট্টাচাৰ্য্য আজিও তোমালোকলৈ টিটিৰ দিনলিপিৰ পৰা এটা নতুন গল্প লৈ আহিছোঁ। কথাবোৰ তেনেই চিনাকি আৰু পূৰণিও। পিছে টিটিৰ দৃষ্টিভংগীৰে চালে তাত আকৌ বহুতো নতুন দিশ বিচাৰি পাবা। বিশেষ কথা নবঢ়াই পোনে পোনে টিটিয়ে লিখা ধৰণেই কওঁ শুনা— লাহে লাহে…
অংকুৰিতা ফুকন টোপ টোপ টোপ টোপনিয়ৰ সৰিলখিৰিকীৰে চাই দেখোঁখৰালি আহিল। জাৰকালৰ দিনবোৰতকিযে লাগে মজা-মোজা-চুৱটাৰ পিন্ধোঁ,খাওঁ বাদাম ভজা। চেঁচা পানী চুলেই দেখোঁহাত-ভৰি কঁপে,লোপৰ তলত সোমালেইআকৌ উম লাগে। চুটি শীতৰ দিনবোৰৰাতিবোৰহে দীঘলশুই শুই থাকি জানালাগি যায় ভাগৰ। নহয়নে বাৰু কোৱাঁচোনশীত কালেই ভালগৰমকালি…
দিগন্ত নিবিড় এদিনৰ বাবে তোমাৰ ওঁঠযুৰি নিজৰ কৰি ল’লোঁ আৰু মোৰ মৃত শব্দবোৰ সেই ওঁঠেৰে পৃথিৱীক ক’লোঁ পৃথিৱীৰ সকলো দুখকে ভাল পাই পেলালোঁ চিত্ৰকৰ এজনৰ দৰে সকলো ৰং পান কৰি আঁকি গ’লোঁ কাল-কেনভাছ এদিন পৰ্বত এখন খহি পৰা কথাত বতাহে…
ড° দীপমণি দাস যুগে যুগে মনীষীৰ জন্ম হয় আৰু নিজৰ বুদ্ধিমত্তাৰে আমাক দিগদৰ্শন কৰায়। কিছুমান ধন্য হয় আন মনীষীৰ সান্নিধ্যত।ইংৰাজী সাহিত্যৰ বিংশ শতাব্দীৰ তেনে দুজনা প্ৰতিথযশা মনীষীৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে ইয়াত আলোকপাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। এজৰা পাউণ্ড আৰু টি. এছ.…
ড° পুলক সভাপণ্ডিত পৃথিৱীত এনে কিছুমান লোক আছে যি জীৱিত কালত একমাত্ৰ মানৱ কল্যাণৰ বাবেই কাম কৰে৷ কিন্তু এইখন পৃথিৱীতে এনে কিছুমান ব্যতিক্ৰমী লোক আছে যি জীৱিত কালত মানুহৰ বাবে কাম কৰাৰ উপৰি মানুহৰ কল্যাণৰ বাবে নিজৰ জীৱন পৰ্যন্ত বিসৰ্জন…
১৯২২ চনত ইংৰাজী ভাষাৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল আৰু দুয়োখন গ্ৰন্থই বিগত এশ বছৰ ধৰি বিশ্বৰ সাহিত্য জগতত অতুলনীয় সাহিত্যকৃতি বুলি বিৱেচিত তথা সমাদৃত হৈ আহিছে৷ কুৰি শতিকাৰ যিকেইজন চিন্তাবিদ-দাৰ্শনিকে মানুহৰ চিন্তা-চেতনাক নতুন বিশ্লেষণাত্মক দৃষ্টিভঙ্গী এটাৰে লক্ষ্য আৰু ব্যাখ্যা কৰিছিল…
ঊষৰ ভূমি (টি এছ এলিয়টৰ ‘ৱেষ্টলেণ্ড’ৰ অনুবাদেৰে অসমীয়া কবিতাক সমৃদ্ধ কৰা কবি অজিৎ বৰুৱাৰ পূত স্মৃতিত) ঊষৰ ভূমি ক’ত আছে ঊষৰ ভূমি ব্যক্তিগত দুখ মহাসমৰ এইবোৰে জানো ভূমিক কৰিব পাৰে ঊষৰ নোৱাৰে মাটি ৰসাল সৰ্বতিকাল মািটৰ স্মৃতিত থাকে বহু পুৰাতন…
মৃদুল শৰ্মা মনত আছে কথাবোৰ ৷ চহৰৰ অলিয়ে গলিয়ে ঘূৰি ফুৰে মোৰ মন অথচ ট্ৰয় ক’ত মই কাহানিও নাজানো অথবা জানিবলৈ মনো কৰা নাই কান্দি থকা ডাবলিনৰ পথ-উপপথত মোৰ চেতনাই পাকঘূৰণি খায় হেৰুওৱা প্ৰেয়সীৰ কথা ভাবোঁ এই নিৰ্জন শিলাময় দ্বীপত…