নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য টিটিৰ দিনলিপিখন পঢ়াৰ পিছৰে পৰা তাৰ প্ৰতি মোৰ আকৰ্ষণ বাঢ়ি গৈছে৷ তাৰ কিছুমান কথা শুনিবলৈ খুব সাধাৰণ যেন লাগিলেও বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ। তাৰ কথাবোৰে মোক আমোদ দিয়াতকৈ বেছি আচৰিতহে কৰি তোলে৷ তাৰ নিচিনা অনুসন্ধিৎসু মনৰ গৰাকী হয়তো সমাজত তেনেই তাকৰ।…
নৃপেন গোস্বামী তৰাৰ পোহৰক পোহৰ নোবোলা কবিতাৰ খালি ঘৰত শব্দৰ ঢৌ ছিটিকা খবৰ পাটিদৈয়ে ছাঁ দিয়া পানীময় পুখুৰী কিম্বা বিলৰ কাষত বুজি পোৱা দিনত চেঙা উজায় চেঙাক আপুনি কবিতাৰ ঘৰত বিচাৰিলে পাব বুলি ভবাটো সমূলি ভুল নহয় চেঙা এতিয়া আধুনিক…
ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই আমি জানো যে সৰু কালৰে পৰা বহুতো ছাত্র-ছাত্রীয়ে বিভিন্ন খেলা-ধূলা যেনে- এথলেটিকছ, ক্রিকেট, কাবাডী, কাৰাটে, খো-খো, জুডো, জিমনাষ্টিক, চাইক্লিং, টেবুল টেনিছ, টাইকোৱান ডু, টেনিছ, ডবা, নেটবল, বেডমিণ্টন, বাস্কেটবল, ফুটবল, ভলীবল, ভাৰোত্তোলন, হেণ্ডবল, হ’কী, সাঁতোৰ, বক্সিং আদি কৰি ভাল…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা বাৰাণ্ডাতে বহি আছোঁ। বাতৰি কাকতত শব্দৰ মৰা-মৰি, কটা-কটি। কেৰ্কেটুৱা এটা ক্ষন্তেক ৰ’ল। মোলৈ চালে সি। আৰু খৰধৰকৈ নাৰিকলজোপাৰ ওপৰলৈ উঠি গ’ল। বাতৰি-কাকতত খেদা-খেদি, গ্ৰেপ্তাৰ। নাৰিকলজোপাৰ পৰা কিবা এটা পৰাৰ শব্দ হ’ল। কেৰ্কেটুৱাটোৱে কুমলীয়া ডাব এটা কুটিছে আৰু…
খনিন্দ্র ভূষণ মহন্ত চিকিমিকাই থকা ছুৰিখনৰ দৰে ধাৰাল দুচকুত শেষ নিশাৰ এন্ধাৰৰ ৰং এমুঠি ছটিয়াই নৈঃশব্দ্যৰ ধ্রুপদী তালত খোজ দি গুচি যায় এটি বাট এনে কি আহুদি লগা মন্ত্রৰ আৱাহন লালায়িত হৈ পৰে বাসনাৰ সমস্ত আকুলতা আৰু প্রসাৰিত…
প্ৰদীপ শইকীয়া মনত নাই কালি আমি নাছিলোঁ আছিলোঁ যদিও নাজানো ৷ নথকাৰ সম্ভাৱনাই বেছি গুবৰুৱা : গোবৰ উকটিছিলোঁ পাচনযন্ত্ৰৰ বৰ্জিত পদাৰ্থত অপদাৰ্থ বিচাৰিছিলোঁ কালি আমি কি কৰিছিলোঁ কিয় লাগে ! আজি যি কৰি আছোঁ কালিও কৰিছিলোঁ …
কিশোৰ বড়ো ডবা কোবোৱা মাৰিদুডাল ভাগি থাকিল গাঁৱৰ খবৰ দিওঁতাই চিঞৰি চিঞৰি কৈ গ’ল … শুনক শুনক শুনক এটা টিলিঙা টিলিঙাটোত নপৰিল চাৰিডাঁৰৰ ডবাদাৰী হাত তেনেতে শুনিলোঁ মছজিদৰ মাইকটো বিকল আৰু দেখিলোঁ জুইত জাহ যোৱা কোৰআনৰ ফৰমান চূৰা-আয়াত…
ধ্ৰুৱকুমাৰ তালুকদাৰ নভবাকৈয়ে কিছুমান সময় আহে ঘড়ীটো বন্ধ হৈ আছে আন্ধাৰৰ মাজত এৰি থৈ অহা সপোনবোৰত এটা দুটাকৈ ফুলবোৰ ফুলিবলৈ ধৰিছে… ভালপোৱাৰ নামত মই যি কথা শিকিলোঁ তাত কেৱল খোজৰ চিনবোৰহে আছে বাট মুকলি কৰাৰ কৌশলবোৰ নাই বহুতে…
মিণ্টুল হাজৰিকা লখাইতৰা এটা সমাধি সৌধ কথাটো ভালকৈ জানিছিল ফুজুৰীবায়ে তথাপি তাই জৰায়ুৰ পেৰাটো খুলি এপদ এপদকৈ ধুইছিল মাণিকীমধুৰী সপোন আৰু বেলিমুখত ৰ’দাইছিল … মাজে-সময়ে তাই আতালৰ পৰা মেঘ পাৰি আনিও চোতালত ঢাৰি পাৰি শুকুৱাইছিল ৷ পাঠকে…
ভৃগুমণি নাথ বিংশ শতিকাৰ ষষ্ঠ দশকৰপৰাই নাৰী অধ্যয়ন বিষয়টোৱে গৱেষক আৰু বুদ্ধিজীৱীসকলৰ মাজত এক বিশেষ গুৰুত্ব লাভ কৰি আহিছে৷ এই বিষয়টোৰ ক্ৰমবৰ্ধমান গুৰুত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি সমাজে ইয়াক বৰ্তমান সমাজবিজ্ঞানৰ এক স্বতন্ত্ৰৰীয়া শাখা হিচাপে স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছে৷ প্ৰাচীন কালৰেপৰা বৰ্তমানলৈকে মহিলাসকলৰ…