Category অন্যযুগ, জানুৱাৰি, ২০২২

টিটিৰ দিনলিপি

তৃণনৱনীতা ভাট্টাচাৰ্য্য আজিও তোমালোকলৈ টিটিৰ দিনলিপিৰ পৰা এটা নতুন গল্প লৈ আহিছোঁ। কথাবোৰ তেনেই চিনাকি আৰু পূৰণিও। পিছে টিটিৰ দৃষ্টিভংগীৰে চালে তাত আকৌ বহুতো নতুন দিশ বিচাৰি পাবা। বিশেষ কথা নবঢ়াই পোনে পোনে টিটিয়ে লিখা ধৰণেই কওঁ শুনা— লাহে লাহে…

শীত

অংকুৰিতা ফুকন টোপ টোপ টোপ টোপনিয়ৰ সৰিলখিৰিকীৰে চাই দেখোঁখৰালি আহিল। জাৰকালৰ দিনবোৰতকিযে লাগে মজা-মোজা-চুৱটাৰ পিন্ধোঁ,খাওঁ বাদাম ভজা। চেঁচা পানী চুলেই দেখোঁহাত-ভৰি কঁপে,লোপৰ তলত সোমালেইআকৌ উম লাগে। চুটি শীতৰ দিনবোৰৰাতিবোৰহে দীঘলশুই শুই থাকি জানালাগি যায় ভাগৰ। নহয়নে বাৰু কোৱাঁচোনশীত কালেই ভালগৰমকালি…

এদিনৰ বাবে তোমাৰ ওঁঠযুৰি

দিগন্ত নিবিড় এদিনৰ বাবে তোমাৰ ওঁঠযুৰি নিজৰ কৰি ল’লোঁ আৰু মোৰ মৃত শব্দবোৰ সেই ওঁঠেৰে পৃথিৱীক ক’লোঁ পৃথিৱীৰ সকলো দুখকে ভাল পাই পেলালোঁ চিত্ৰকৰ এজনৰ দৰে সকলো ৰং পান কৰি আঁকি গ’লোঁ কাল-কেনভাছ এদিন পৰ্বত এখন খহি পৰা কথাত বতাহে…

এজৰা পাউণ্ড আৰু এলিয়ট : এক মণিকাঞ্চন সংযোগ

ড° দীপমণি দাস যুগে যুগে মনীষীৰ জন্ম হয় আৰু নিজৰ বুদ্ধিমত্তাৰে আমাক দিগদৰ্শন কৰায়। কিছুমান ধন্য হয় আন মনীষীৰ সান্নিধ্যত।ইংৰাজী সাহিত্যৰ বিংশ শতাব্দীৰ তেনে দুজনা প্ৰতিথযশা মনীষীৰ সম্পৰ্কৰ বিষয়ে ইয়াত আলোকপাত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা হৈছে। এজৰা পাউণ্ড আৰু টি. এছ.…

দ্য বে’ষ্টলেণ্ড আৰু য়ুলিছিছ্‌ : দুটি অসামান্য সাহিত্যকৃতি

 ১৯২২ চনত ইংৰাজী ভাষাৰ দুখন গ্ৰন্থ প্ৰকাশ পাইছিল আৰু দুয়োখন গ্ৰন্থই বিগত এশ বছৰ ধৰি বিশ্বৰ সাহিত্য জগতত অতুলনীয় সাহিত্যকৃতি বুলি বিৱেচিত তথা সমাদৃত হৈ আহিছে৷ কুৰি শতিকাৰ যিকেইজন চিন্তাবিদ-দাৰ্শনিকে মানুহৰ চিন্তা-চেতনাক নতুন বিশ্লেষণাত্মক দৃষ্টিভঙ্গী এটাৰে লক্ষ্য আৰু ব্যাখ্যা কৰিছিল…

প্ৰয়াগ শইকীয়াৰ কবিতা

ঊষৰ ভূমি (টি এছ এলিয়টৰ ‘ৱেষ্টলেণ্ড’ৰ অনুবাদেৰে অসমীয়া কবিতাক সমৃদ্ধ কৰা কবি অজিৎ বৰুৱাৰ পূত স্মৃতিত) ঊষৰ ভূমি  ক’ত আছে ঊষৰ ভূমি ব্যক্তিগত দুখ মহাসমৰ এইবোৰে জানো ভূমিক কৰিব পাৰে ঊষৰ নোৱাৰে  মাটি ৰসাল সৰ্বতিকাল মািটৰ স্মৃতিত থাকে বহু পুৰাতন…

য়ুলিছিছ্

মৃদুল শৰ্মা মনত আছে কথাবোৰ ৷ চহৰৰ অলিয়ে গলিয়ে ঘূৰি ফুৰে মোৰ মন অথচ ট্ৰয় ক’ত মই কাহানিও নাজানো অথবা জানিবলৈ মনো কৰা নাই কান্দি  থকা ডাবলিনৰ পথ-উপপথত মোৰ চেতনাই পাকঘূৰণি খায় হেৰুওৱা প্ৰেয়সীৰ কথা ভাবোঁ এই নিৰ্জন শিলাময় দ্বীপত…

শোণিতগাথা

আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ “উঠাঁ পাঞ্চালী… উঠাঁ৷ চোৱাঁ… অৱশেষত ময়ো পতিত হ’লোঁ৷ সম্পূৰ্ণ নহ’ল মোৰ সশৰীৰ স্বৰ্গাৰোহণ৷ সৌৱা চোৱাঁ… জ্যেষ্ঠ ভ্ৰাতা ধৰ্মৰাজ অকলেই আগ বাঢ়িছে…৷ এতিয়া মাথোঁ তেওঁৰ সংগী সেই সাৰমেয়৷” নিথৰ হৈ পৰা দ্ৰৌপদীৰ শৰীৰটোলৈ চাই বিহ্বল হৈ পৰিল বৃকোদৰ৷…