Category অন্যযুগ, মে’ ২০২৪

স্বৰলিপিবিহীন কান্দোন

 গীতিমণি গোস্বামী(বৰঠাকুৰ)   চুপতি মাৰিবলৈ ভাল নিৰ্মলৰ লগত … কথাবিলাক ইয়াত বুৰবুৰণি ওলায়৷ য’ত বুৰবুৰণি থাকে, তাত নিৰৱতাবোৰো কথা৷ যদিওবা মাজে মাজে নিস্তব্ধতা আহে তথাপি তাত পতা কথাবোৰেই ভিতৰখন খান্দে৷ বহু সময়লৈকে কথাবোৰ জিনজিনাই থাকে৷ কাঁহৰ বাতি এটা পকাত পৰি…

প্রথাগত ধর্ম আৰু মানৱতাবাদৰ যুঁজ

  বাসুদেব দাস                         ‘তুমি ধর্ম-টর্ম বিশ্বাস নকৰাঁ, ইয়াৰ বাবে মোৰ কোনো দুঃখ নাই।এটা সময়ত আছিল।মিছা কথা নকওঁ— কিন্তু এটা মানুহে সেইবোৰ নামানিও কিমান সৎ হ’ব পাৰে এতিয়া বুজিব পাৰিছোঁ।’        —গণশত্রুঃ সত্যজিৎ ৰায়।             বহুদিন আগতে দূৰদর্শনত প্রচাৰিত সত্যজিৎ…

কলা কি?

  মূল : লিও টলষ্টয়ৰ ‘What is Art?’  অনুবাদ : ড০ বিৰিঞ্চিকুমাৰ দাস মই আৰম্ভ কৰিম নন্দনতত্বৰ পিতৃ ব’মগাৰ্টেন (১৭১৪-১৭৬২)-অৰ কথাৰে । ব’মগাৰ্টেনৰ মতে যৌক্তিক জ্ঞানৰ লক্ষ্যবস্তু হৈছে সত্য, নন্দনতাত্ত্বিক (অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰিয়গত) জ্ঞানৰ লক্ষ্যবস্তু হৈছে সৌন্দৰ্য । সৌন্দৰ্য হ’ল ইন্দ্ৰিয়বোধৰ দ্বাৰা…

অচিন জগতত বাটলু

 স্মৃতিৰেখা দেৱী ছটছটীৰ নেতৃত্বত জুৰণিপাৰৰ গভীৰ হাবিলৈ যোৱা দলটো দুদিন-দুৰাতি একেৰাহে বাটলুৰ সন্ধানত অভিযান চলাই উভতি আহি মহাৰাজৰ কাষ পাইছেহি৷দলটো ঘূৰি অহাৰ বতৰা পায়েই সকলো সেউজপুৰবাসী যি য’ত যেনেকৈ আছিল তেনেকৈয়ে লৰা-ঢপৰাকৈ আহি মহাৰাজৰ ওচৰ চাপিলহি৷ আটাইৰে মনত একেটাই প্ৰশ্ন–…

মহাকবি কালিদাসৰ ঋতুসংহাৰম্

অনুবাদ: কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত  দ্বিতীয় অধ্যায় ।। অথ বর্ষা ।। হে প্ৰিয়া ! ৰাজ-ৰাজেশ্বৰৰ দৰে বৰ্ষাঋতু সমাগত । জলকণাপূৰ্ণ মেঘ তেওঁৰ মদমত্ত হাতী ব্ৰজৰ গৰ্জন তেওঁৰ নাগাৰাৰ ধ্বনি । বিজুলী তেওঁৰ পতাকা, উদ্ধত ৰাজকীয় দ্যুতিৰে আহিল  কামুক পুৰুষৰ প্ৰিয় ঋতু…

মানুহ – অমানুহ

চিত্তৰঞ্জন ওজা   মানুহজনৰ বহু দিনৰ অপেক্ষাৰ অন্ত পেলাই এজেণ্ট কে কেৰ অশেষ কষ্টৰ মূৰত জাহাজ এখন গোটাব পৰা গ’ল৷ তামিলনাডুৰ এখন অখ্যাত গাঁৱৰ পৰা আৰম্ভ কৰা এই যাত্ৰা চাৰি দিনলৈ চলিব৷ তাৰ পাছত এটা নিজান দ্বীপত ভৰি থব পাৰিব৷…

গৈৰিক ভৈৰৱ

 উদয় কুমাৰ বৰুৱা   ৰাতিৰ নীৰৱতা ভেদি কোমল বতাহত ভাহি আহিছিল সুৰৰ গৈৰিক ভৈৰৱ সপ্তস্বৰত  মেৰখাই পৰিছিলো   অনুভৱৰ স্তৰে স্তৰে বিয়পি পৰিছিল কি এক সোণালী জ্বালা ৰাগৰ ছন্দে-ছন্দে এই আৰোহন এই অৱৰোহন যেন গৈ আছো ল’ৰালিৰ ধুলিময় প্ৰাচীন গো-বাটটোৰে…

প্ৰেম

 ছালমা জামান     ঘৃণাৰ চহৰত এজন উন্মাদ প্ৰেমিকৰ সন্মতিৰ যুঁজত চৰাই হৈ গান গাইছিল তাই   গান গাই থাকোঁতে মাজে মাজে তাই উচুপিছিল   বৈধ-অবৈধৰ কথা নাভাবি তাই কৈছিল, ওঁঠৰ বিশ্বাস চুমি তুমিও হ’ব পাৰা দুৰ্দান্ত সাহসী প্ৰেমিক  …

জোন

হিল্লোলজ্যোতি সিংহ নিঃশব্দে উৰি আহি বাদুলী কলথোকত পৰাৰ দৰে এঢোক গধূলি গিলি হতাশাই জপটিয়াই ধৰি কাবু কৰি পেলাইছিল মোক আৰু মই হৈ পৰিছিলোঁ কণা কলা বোবা কোঙা ক্লীৱ ক্ষোভ আৰু দুখৰ এলান্ধু জালত ওলমি থাকিলোঁ এযুগৰো ওপৰকাল…   এদিন ইকৰাৰ…

নাহৰ পাতত ব’হাগ

বিকাশ গোহাঁই   নাহৰ পাতত লিখিছোঁ তোমাৰ নাম, অ’ মোৰ ব’হাগ চহাৰ প্ৰাণত শিপাই আছে বিহুনাম গৰুহালৰ সলনি টেক্টৰখন আহিল ভালেই হ’ল, কষ্ট লাঘৱ তথাপি গৰুবিহু দিনা গৰুহাল বিচাৰোঁ । কন্ঠত মোৰ বাসন্তী ৰাগ দেহাত সাতামপুৰুষীয়া সাজ….   ঠিকনা:- বিকাশ…