নীলোৎপল বৰুৱা নতুন চাম নাট্যকৰ্মীৰ ভিতৰত ৰূপান্তৰ বৰপাত্ৰগোহাঁই এটা চিনাকী নাম৷ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত পাৰিৱেশ্য কলা বিষয়ত স্নাতকোত্তৰ সমাপ্ত কৰা বৰপাত্ৰগোঁহায়ে ধেমাজিৰ ভদ্ৰাপাৰাত ‘থিয়েটাৰী ৰং থিয়েটাৰী ঢং’ নামৰ এটা নাট্যগোষ্ঠী গঠন কৰাৰ উপৰিও এখন নাট্য বিদ্যালয় নিয়মীয়াকৈ চলাই আহিছে৷…
আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ কবিতা বুলিলেই হ’ব পাৰে প্ৰতিবাদী নহ’লে নহয় কবি, হয় বেতনভোগী অথবা হিতাধিকাৰী শোভনীয় নহয় কবিৰ অনুভৱত ফুল-তৰা-গান মাতত ভাঙিব লাগিব দাঁত আহক বা নাহক এসাজ ভোকৰ ভাত কবিৰ হাতৰ মোনাত পাচলি-মাছ বেতনৰ দোষ, দোষ কবিতাৰ…
অজন্ত কুমাৰ বৰা তুমি ৰাম বোলাঁ নে হৰি বোলাঁ গড বোলাঁ নে আল্লা বোলাঁ তুমি চাকি জ্বলোৱাঁ নে মম জ্বলোৱাঁ যজ্ঞ কৰাঁ নে হজ কৰাঁ সেয়া তোমাৰ কথা আমি বাধা নিদিওঁ প্ৰতিবাদো নকৰোঁ পিছে তেজ…
পঙ্কজ প্ৰতীম বৰদলৈ প্ৰতি বছৰে মে’ মাহৰ ১৮ তাৰিখটো বিশ্ব সংগ্ৰহালয় দিৱস হিচাপে আন্তৰাষ্ট্ৰীয় সংগ্ৰহালয় পৰিষদে পালন কৰে৷ এই মাহৰ মুক্তবীক্ষণত সংগ্ৰহালয়ৰ লগত সংগতি ৰাখিয়ে একলম লিখাৰ প্ৰয়াস কৰিছোঁ৷ বৰ্তমান সময়ত সামাজিক সংস্থাসমূহ সমাজৰ সকলো বৰ্গৰ লোকৰ দ্বাৰা সুগম্য…
মুনমী দত্ত হাজৰিকা সেই দুখন হাতেই মোক এই ঠাইলৈ আনিছিল যি দুখন হাতেৰে তেওঁ চন্দন কাঠৰ চিতাত সেই লাওখোলাটো তুলি দিছিল৷ মৰাণ বুঢ়াৰ কথা কৈছোঁ৷ সেই যে কলিয়াই আনি দিয়া ‘নজনা বীৰৰ মূৰ’ আতৌ পুতৌকৈ চন্দন কাঠৰ চিতাত…
ৰচনা পাঠক নীলিম আকাশে আজি শুকুলা মেঘেৰে সাজি গাই আছে শৰতৰ গান, ডাৱৰে ঢাকিছে বেলি লুকাভাকু খেলি খেলি যেন এয়া ধেমালিৰ বান৷ …
নিৰু দত্ত জিলমিল জোনাকত তিৰবিৰ তৰাই টিপটিপ চকুৰে মইনাক জোকায়। জিকিমিকি জোনাকী আন্ধাৰ ফালি ওলায় চিকিমিকি পোহৰ দি ধৰাৰ জেউতি চৰায়। ৰিবৰিব বা লাগি চিলচিল চিলাই বিয়লি উৰি উৰি মইনাক …
অৰুণ গগৈ আমৈৱে জাকৈ বায় ধৰে কাৱৈটিলা ততাতৈয়াকৈ তাৱৈ যায় পিন্ধি কপাহী চোলা ৷ বৰদেউতাই গাত লয় বগা কপাহী চেলেং চাইকেল চলাই যায় মধুপুৰ মেলেং ৷ কণ ল’ৰাই কলকলাই মাতে মা-দেউতা মইনাই মুখস্থ কৰে পূৰণৰ বৰ…
অমৃত গোস্বামী কথাটো বিশেষ একো নহয়, একেবাৰে সাধাৰণ, ঘৰুৱা ধৰণৰ কথা এটাহে৷ কিন্তু চাবলৈ গ’লে একোৱেই নোহোৱা, একেবাৰে সাধাৰণ, ঘৰুৱা ধৰণৰ এই কথাটোতে মই ‘গৰুৰ খোজৰ পানীৰ ডোঙাতে সুবিশাল আকাশৰ প্ৰতিবিম্ব দেখাৰ নিচিনাকৈ আমাৰ জোঁটপোট হেৰোৱা অতীতৰ কিবাকিবি কথা সুঁৱৰিবৰ…