মূল : চুলেমিথ ইশ-কিশোৰ অনুবাদ : পংকজ কুমাৰ নেওগ ছয় বাজিবলৈ আৰু ছয় মিনিট বাকী – নিউয়ৰ্কৰ গ্ৰেণ্ড চেণ্ট্ৰেল ষ্টেছনৰ ইনফৰমেশ্বন বুথৰ ওপৰত ৰখা ডাঙৰ ঘড়ীটোৱে সময়ৰ জাননী দিলে। দীৰ্ঘদেহী ডেকা আৰ্মি অফিচাৰজনে তেওঁৰ ৰ’দে পোৰা মুখখন ওপৰলৈ তুলিলে আৰু চকু দুটা সৰু…
প্ৰাঞ্জল কুমাৰ লাহন মৰা শামুকৰ খোলা এটা কুৰুকি কুৰুকি সোমাই আছোঁ শংখ এটাত সোমাব পৰা হ’লে ভাল আছিল তুমি হয়তো দেখিলাহেঁতেন শংখটো! তোমাৰ হাততে উঠি ভ্ৰমিলোহেঁতেন পৃথিৱী নতুন দিনৰ প্ৰাৰ্থনাৰে শংখৰ ভিতৰৰ পৰাই হ’লোঁহেঁতেন শংখধ্বনি…
চুনা কুমাৰ পাঠৰী ১. ফ্লাইঅ’ভাৰ ভাবনাৰ ছলেনয়ড মগজুত যাদৃচ্ছিক পাকঘূৰণি আৰু কিছু জীয়া যন্ত্ৰণাময় শব্দ। বিৰামহীন, ন’ন ষ্টপ ছটফটনি আৰু কেঁচা টোপনি। ন’ন মেটাবলিজম উগাৰ। তাৰ মাজতে ষ্টাৰ্টিং সমস্ত এটা কবিতাৰ কাহিনী। আৰু চিন্তাৰ ভৌগোলিক পৰিধিত পাৰিশ্ৰমিক সম্পাদনা।…
স্ৰোতস্বিনী তামুলী বলোৰাম ! … তেওঁৰ সমুখত বিশাল সেউজীয়া ধাননি৷ কাষতে চাহৰ কেটলিটো হাতত লৈ ৰৈ আছে তেওঁৰ জীয়ৰী ৰীমা৷ তাই একেথৰে চাই ৰৈছে মানুহজনৰ অসহায় কৰুণ মুখখনলৈ৷ তেওঁলোকৰ মূৰৰ ওপৰত প্ৰখৰ ৰ’দৰ তাপ৷ দহ পুৰা মাটিৰ ধান খেতি…
মানস প্ৰতিম দত্ত মেঘৰ চুলিৰ মাজেৰে সৰকি অহা এজাক চিপ্ চিপ্ উশাহৰ পাৰ ভাঙি চৰাইবোৰ গুচি গৈছে জন্তুবোৰ গুচি গৈছে হাতী-মাটি-কেতেকী নাহৰ-সোণাৰু-পলাশৰ সৈতে বসন্তৰ উভালিছে শিপা… বৰষুণত তিতি তিতি মানুহবোৰে কান্দিছে চকুপানী বিচাৰি হাবাথুৰি খায় শুকান…
হৰেকৃষ্ণ ডেকা কলম বিচাৰি আছোঁ। বহীৰ খোলা পাত উকা। প্ৰহৰবোৰ গৈ আছে। দিন বাগৰিব, সময় ৰৈ নাথাকে। খোলা পাতত নেদেখা আখৰেৰে সময়ে লিখিব, বছৰবোৰ যদি খোজ হয় তোমাৰ জীৱনৰ একাশীটা খোজ পাৰ হ’ল; কিন্তু চোৱা, বালিয়ে ঢাকি পেলাইছে তোমাৰ…
গুণ মৰাণ ঠিকনা গ্ৰন্থকীটে হাত দাঙি ক’লে- কবিতা তেজৰ ৰক্ত কণিকা পোৰণি বেলিক দেখি জ্বলে জোন- জোনক দেখি জ্বলে তৰা চাৰিটা চকু তাইৰ চাৰিটা চকু- দুটা দুজন দৰ্শক আন দুটা দুজনী নাচনী সন্তান সুখতো কন্দুৱায়…
মাধুৰ্য্য গোস্বামী জঁটাত নৈখন বান্ধি নিয়া খামিডাঠ মানুহ এজন আছিল যিয়ে কঢ়িয়াইছিল জীয়া পৃথিৱীৰ সকলো মৰণশীল কথাকবিতা চকুৰ দাবানলত দগ্ধ হৈছিল অজস্ৰ অন্যায়, জ্বলাই দিছিল অসূয়া স্থিৰতাৰে কলুষতা মচিছিল, প্ৰশ্নৰ পাছত প্ৰশ্নৰ অনেক সাঁকো পাৰ হৈ তেওঁ আমাকেই…