অংকুৰ জ্যোতি বুঢ়াগোহাঁই ৰ’দ লৈ শুই আছে মানুহজনতেওঁৰ চোলাটোএটা শিলৰ ওপৰত শুকুৱাইছে! শিলটোৰ কাষতেমূৰ্চ্ছা গৈ পৰি আছে এখন নদী,পাতগাভৰুহঁতেশামুকৰ খোলাবোৰ বুটলি মালা গাঁঠিছে বালিচৰত শামুকৰ মালাবোৰকিনিবলৈ মানুহবোৰৰ হেতা-ওপৰা,অথচ কোনেও এবাৰো চোৱা নাইশুই থকা সেই মানুহজন…।—————————- কবিৰ ঠিকনা: তিতাবৰ বেবেজীয়া গাঁও ডাকঘৰ: পুৰণা তিতাবৰ…
— বিভা দেৱী মস্তিষ্কটোএটা অস্থিৰতাৰ বাহ চেঁচুকীয়াত গজাশেলুৱৈৰ দৰে সেউজীয়াপিছল মই পাৰাস্তম্ভ লৈশেলুৱৈৰ তাপমাত্ৰা জুখিছিলোঁ আৰ্দ্ৰতা কিমানউত্তাপ কিমান শৈলুৱৈৰ সেউজীয়া:বুকুত পিছল খোৱা মস্তিষ্কত বিমূঢ় ঝংকাৰ
লক্ষ্যজিৎ বৰা কবিতাৰ নিৰ্মাণ পানীকথা৷ লুটিয়াই দিওঁ৷ শিশুৰ বাবে থিঅ’ৰিৰ গুৰিবোৰ চিকুণাই দিওঁ৷আত্মপঠন জৰুৰী বাবে কেঁচা তামোলৰ ভৰুণ থোকলৈ চাই বহি থাকোঁ৷ শিপাই যোৱা কথাই নৈৰ দৰে পিহি থাকে৷গতিশক্তিৰ বাবে কমি গৈ থাকে স্থিতিশক্তি৷ ফৰ্ম ইম্পৰ্টেণ্ট। যুদ্ধৰ বাবে৷ চমঝোতাৰ বাবে৷ মানুহ হোৱাৰ বাবে৷গছ স্বাধীন৷ নিৰৱে মৰি থাকিব পাৰে৷…
লুইত কিৰণ দাস ঢোলে গুমেগুমায় অ’ সোণপখিলী,এই যৌৱনতে ক’লৈ পলালি?(পলাল নে বান?)টেটৌ মাহীয়ে নাতিনীয়েকৰ বিয়াত কঁপাই দিছিল চোতালবানে-গানে মিলাই জমি উঠিছিল এটকীয়া আইৰ ৰাতি৷ সাত জাঁপ মাৰি পীতাম্বৰ পেহাই মৃদংগ খেলিছেষাঠিজোপা তামোলৰ মালিক পেহাদেউ।কঁপাই তোল বৰপুখুৰীৰ পাৰনিজানৰ চকুৱেদি ককাই চাই আছে বাৰহটীয়া নাচ। ‘টাওঁ খিটা…
ড° পোনা মহন্ত আমাৰ আগৰ লেখাত সত্ৰীয়া বিহুৰ কথা কওঁতে ব’হাগ বিহুৰ হুঁচৰি আৰু বোকা ভাওনাৰ দৰে পুৰুষসকলে হালধি-পানীৰ খেলা কৰাৰ কথা উল্লেখ কৰিছিলোঁ৷ এই কথাও কোৱা হৈছিল যে সামাজিক, লৌকিক বা ধৰ্মীয় যি অনুষ্ঠানেই নহওক, সত্ৰৰ সীমাৰ ভিতৰত এই আটাইবিলাক…
জ্যোতিস্মিতা শৰ্মা পাহাৰবোৰৰ প্ৰেমত পৰিছিলোঁ হয়তো। প্ৰতিদিনে আবেলি দেউতাই নতুনকৈ লোৱা বাজাজ ছুপাৰ স্কুটাৰখনত উঠি পাহাৰ কাটি সজা ৰঙা মাটিৰ ৰাস্তাৰে চাহবাগিচাৰ ফালে নগ’লে মনটো ভালেই নলগা হ’ল। পাহাৰৰ ভাঁজে ভাঁজে আমি উঠি গৈ থাকোঁ চাহগছবোৰ নেদেখালৈকে। ঝুম খেতিৰ সংজ্ঞাই কিতাপৰ পাতৰ পৰা ওলাই…
ড° বুলজিৎ বুঢ়াগোহাঁই বি. এড. (B.Ed., Bachelor of Education) পাঠ্যক্ৰম হৈছে ভাৰতত আটাইতকৈ বেছি অধ্যয়ন কৰিব বিচৰা পাঠ্যক্ৰমবোৰৰ ভিতৰত এটা য’ত প্ৰতি বছৰে লাখ লাখ শিক্ষাৰ্থীয়ে নামভৰ্তি কৰে৷ বি. এড. পাঠ্যক্ৰম জনপ্ৰিয় হোৱাৰ এটা কাৰণ হৈছে ইয়াত নিয়োগৰ সুবিধা যথেষ্ট আছে৷ দেশৰ…
সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত চিত্ৰশিল্পী পুলক গগৈয়ে এখন ছবি আঁকি আছে৷ বহুদিনৰ পৰা৷ নিজৰ মাকৰ ছবি৷ তেখেতৰ নিজৰ বয়স এতিয়া প্ৰায় আশী বছৰ৷ মাক ঢুকোৱা বহু দিন হ’ল৷ মাকৰ মুখখন ভালকৈ মনত নাই৷ তেওঁ ঠিক ধৰিব পৰা নাই কোনখন মুখ আঁকিব— কেঁচুৱা…
ৰাশ্বেল চৌধুৰী পথৰ মাজত নিজকে টুকুৰা টুকুৰ কৰি ছটিয়াই দি চিয়ঁৰিলোঁ যাৰ যি লাগে লৈ যাওক। ট্ৰেফিক পুলিচ এজনে আহি অবৈধ কাম নচলিব বুলি লাইচেঞ্চ বিচৰাত দুশৰীয়া কবিতা এটি লিখি দিলোঁ সি সন্তুষ্ট হৈ গুচি গ’ল নতুন চাইকেল এখন…
কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত কথাবোৰ দেখাত ৰংচঙীয়া হ’লেওআচলতে বিমূৰ্ত।মনটোৱেই সকলো—মনে ৰং সানিলে শৰীৰ হৈ পৰে কেনভাচ। আঙুলিয়ে কুণ্ডলি পকাই মেৰাই ধৰে পছোৱাকআৰু মই ওঁঠত সানো পলাশৰ ৰং। প্ৰসাধন মোৰ মুখা নহয়একান্তই আত্ম-বিস্তাৰ—যি আছিল মোৰ তাতে যোগ হয়আৰু অকণমান চকুতআৰু অকণমান ওঁঠতআৰু অকণমান…