জীৱন কিশোৰ (১) ভি, কে, বাসুদেৱন এজন তেনেই সহজ-সৰল লোক । তেওঁৰ অজস্ৰ অনুৰাগীৰ মাজত এই অভিধাৰেই তেওঁ পৰিচিত। এদিন ৰাতি শোৱাপাটীত পৰি তেওঁ পুৰণি লগৰীয়া বাসৱ আৰু দেবুৰ গোটেই জীৱনটোৰ বিষয়ে ভাবিবলৈ ল’লে। সিহঁতৰ বিষয়ে তেওঁ যিমানখিনি কথা জানে,…
পৰী পাৰবীন আদিত্যই আহ্নিকলৈ গতি কৰাৰ প্ৰহৰ। চৌপাশে বিৰাজ কৰিছে নিবিড়ঘন শ্যামলিমাই। বিগত কতদিন কতদণ্ড বাৰিষাৰ প্ৰবল ধাৰাই প্ৰকৃতি সজীৱ, পৰিচ্ছন্ন, সহৰ্ষ আৰু প্ৰাণময় কৰি তুলিছে। পশ্চিম আকাশত ঘন নীলবৰ্ণী পৰ্জন্য। ধাৰাসাৰ বৃষ্টিপাত আৰু ঘূৰ্ণীবায়ুৰ উদ্দাম তাল-লয়হীন দ্বৈতনৃত্যৰ নীৰৱ দৰ্শক…
মূল (ইং.) লেংষ্ট’ন হিউজ : As I grew Older ভাষান্তৰ : ড০ দীপমণি দাস বহুদিন আগৰ কথা তেতিয়া মই মোৰ সপোনটো ঠিক পাহৰাৰ নিচিনাই তেতিয়াই , ঠিক সেই সময়তেই সপোন মোৰ সপোন উদ্ভাসিত মোৰ সন্মুখত যেন সূৰ্যৰ দৰেই ৰৌদ্ৰোজ্জ্বল আৰু…
নৃপেন গোস্বামী কঠাল গুটিয়াবোৰে কুটি খোৱা দিনৰ কথা সুলভ নোহোৱা পাতবোৰ কুটি কুটি আমালৈ নমাইছিল এন্ধাৰ আচলতে এই পাতবোৰতে আছিল জ্ঞানৰ য’ত থুপবান্ধি আছিল আমাৰ জীৱনৰ হিচাপ -নিকাচ পাতবোৰৰ মাজত আছিল নে সৰস্বতী আজিৰ দিনৰ সৰস্বতী কোৱা ভাটৌৰ ৰূপ আমাৰ…
অনুবাদ : কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত || ৰঘুবংশ : অধ্যয় ১|| ৬১) হে মন্ত্ৰকুশল! আপোনাৰ অদৃশ্য শত্ৰুবিনাশন মন্ত্ৰই নিৰন্তৰ বিনাশ কৰে মোৰ শতৰু সৰ্বত্ৰ । শত্ৰুবিনাশী মোৰ শৰে ভেদ কৰে মাথোঁ দেখা পাওঁ যাক আপোনাৰ মন্ত্ৰশক্তিৰ বলত ভেদ কৰিছোঁ বহু অদৃশ্য…
অভিজিত শর্মা বৰুৱা ঐচ্ছিক আৰু অনৈচ্ছিক : আমি সক্রিয়ভাৱে বহু কামেই কৰোঁ। খোজ কাঢ়োঁ, ভাত খাওঁ, খেলা-ধূলা কৰোঁ। এই সকলোবিলাক কাম আমি সচেতনভাৱে কৰোঁ। নাইবা আমি ইচ্ছা কৰিলে এইবোৰ কৰিব পাৰোঁ বা নকৰিবও পাৰোঁ। কিন্তু আমি আন কিছুমান…
যোৱা ১৩ ফেব্ৰুৱাৰিত যোৰহাট প্ৰেছক্লাবত ‘অন্যযুগ’ আলোচনীৰ চতুৰ্থ বৰ্ষপূৰ্তিৰ লগতে ‘অন্যযুগ বক্তৃতা-২০২২’ আৰু ‘অন্যযুগ সাহিত্য সন্মান’ প্ৰদান অনুষ্ঠান অনুষ্ঠিত হৈ যায়৷ বিজ্ঞান আৰু সাহিত্য‘ শীৰ্ষক এই বৰ্ষৰ ‘অন্যযুগ-বক্তৃতা’ প্ৰদান কৰে বিশিষ্ট সাহিত্যিক অভিজিত শৰ্মা বৰুৱাই৷ তেখেতে বিজ্ঞান, কল্পবিজ্ঞান, ফেণ্টাছী, সহজবোধ্য…
দুটা বাংলা কবিতা অনুবাদ : মিণ্টুল হাজৰিকা, দিগন্ত ৰাগ (১) ওপজা দিন মূল (বাংলা) : শঙ্খ ঘোষ তোমাৰ জন্মদিনত কিনো আৰু দিব পাৰোঁ এই কথাষাৰৰ বাহিৰে আমি আকৌ কাহানিবা লগ হ’ম লগ হ’ম তুলসীতলত লগ হ’ম বাঁহৰ সাঁকোডালত লগ হ’ম…
‘অকণিয়ে অঁকা ছবি’ শিতানত এইবাৰ আগবঢ়াইছোঁ অসম জাতীয় বিদ্যালয়ৰ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ ছাত্ৰ সমৃদ্ধ ৰাগ শইকীয়াই অঁকা ছবি পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা PRINT
সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত ডেকা-গাভৰু বয়সত দেহা উজান–ভাটী কৰাৰ নিচিনাকৈ প্ৰৌঢ় বা বৃদ্ধ বয়সত মানুহৰ মনেও অতীত–ভৱিষ্যতৰ মাজত উজান–ভাটী কৰি থাকে৷ ডেকা-গাভৰু বয়সত যৌৱনৰ জোৱাৰত মন-কাগজৰ নাওখন উজান–ভাটী কৰে সংগমৰ তাড়নাত বা মিলনৰ আকাংক্ষাত৷ তেতিয়া কামনাৰ বাসনাত মন দহে, দেহা জ্বলে৷ তেতিয়া অনেক কথাই তুচ্ছ হৈ পৰে৷ পৰিয়াল–সমাজ-বয়সৰ সকলো বান্ধোন ছিঙি পেলাবলৈ…