মা
সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত চিত্ৰশিল্পী পুলক গগৈয়ে এখন ছবি আঁকি আছে৷ বহুদিনৰ পৰা৷ নিজৰ মাকৰ ছবি৷ তেখেতৰ নিজৰ বয়স এতিয়া প্ৰায় আশী বছৰ৷ মাক ঢুকোৱা বহু দিন হ’ল৷ মাকৰ মুখখন ভালকৈ মনত নাই৷ তেওঁ ঠিক ধৰিব পৰা নাই কোনখন মুখ আঁকিব— কেঁচুৱা…
সঞ্জীৱ সভাপণ্ডিত চিত্ৰশিল্পী পুলক গগৈয়ে এখন ছবি আঁকি আছে৷ বহুদিনৰ পৰা৷ নিজৰ মাকৰ ছবি৷ তেখেতৰ নিজৰ বয়স এতিয়া প্ৰায় আশী বছৰ৷ মাক ঢুকোৱা বহু দিন হ’ল৷ মাকৰ মুখখন ভালকৈ মনত নাই৷ তেওঁ ঠিক ধৰিব পৰা নাই কোনখন মুখ আঁকিব— কেঁচুৱা…
ৰাশ্বেল চৌধুৰী পথৰ মাজত নিজকে টুকুৰা টুকুৰ কৰি ছটিয়াই দি চিয়ঁৰিলোঁ যাৰ যি লাগে লৈ যাওক। ট্ৰেফিক পুলিচ এজনে আহি অবৈধ কাম নচলিব বুলি লাইচেঞ্চ বিচৰাত দুশৰীয়া কবিতা এটি লিখি দিলোঁ সি সন্তুষ্ট হৈ গুচি গ’ল নতুন চাইকেল এখন…
কৌস্তুভমণি শইকীয়া দত্ত কথাবোৰ দেখাত ৰংচঙীয়া হ’লেওআচলতে বিমূৰ্ত।মনটোৱেই সকলো—মনে ৰং সানিলে শৰীৰ হৈ পৰে কেনভাচ। আঙুলিয়ে কুণ্ডলি পকাই মেৰাই ধৰে পছোৱাকআৰু মই ওঁঠত সানো পলাশৰ ৰং। প্ৰসাধন মোৰ মুখা নহয়একান্তই আত্ম-বিস্তাৰ—যি আছিল মোৰ তাতে যোগ হয়আৰু অকণমান চকুতআৰু অকণমান ওঁঠতআৰু অকণমান…
শ্ৰী সুশান্ত বড়া *দোকানীক সুধিলোঁ, আপেল কেনে? বুকুৰ কাষলৈ নি ক’লে চাই লওক, বয়স ত্ৰিছ হ’ব, অভিজ্ঞ…!ক’লোঁ এক কিল’, মই জানো ইয়াৰ অধিকাংশই গেলা৷ *পোহাৰীক সুধিলোঁ জীয়া মাছ নাইনে, ক’লে লৈ যাওক ছাৰ, হাত পাতি চকুযোৰ ল’লোঁ শুকান পুখুৰীত পালোঁ জী থকা মাছ৷* পাচলিৰ দোকানত চিনাকি মানুহটো চালোঁ বাচ্ছাক বিহ দি…
দাদুল দেৱকৃষ্ণ : ‘‘দেতা, অ’ দেতা… এই বাতৰিটো চাওকচোন।’’— বাৰীৰ পৰা আহি ভিতৰলৈ সোমোৱাৰ সময়তে বনানিয়ে দেউতাকক দৈনিক বাতৰি কাকতখনৰ বাতৰি এটাত চকু ফুৰাবলৈ ক’লে। ওচৰতে থকা বেতৰ চকীখনত বহি, বনানিৰ হাতৰ পৰা বাতৰি কাকতখন লৈ নিৰ্দিষ্ট বাতৰিটো পঢ়িবলৈ ধৰিলে…
চন্দনা পাঠক ছেফ্টি পিনৰ প্ৰেমত একেলগে পৰিল ক্লথ ক্লিপ্ আৰু ফাইল পিন্৷ নপৰিবনো কিয়? ছেফ্টি পিনৰ যিহে লাৱনী শৰীৰ! চিক্চিকীয়া৷ তাতে আক’ সুন্দৰীসকলৰ শৰীৰৰ সুবাস সনা শাড়ী-ব্লাউজ, চাদৰ-দোপাট্টাত গা ঘঁহি ঘঁহি একেবাৰে আৱেদনময়ী হৈ উঠিছে৷ দুই : প্ৰেমিক সুযোগৰ সন্ধানত আছিল৷ এদিন…
দেৱাশিস বুঢ়াগোহাঁই এজন কবি আহিছিল, হাতত আধালিখা কবিতা এটা কবিতাটোৰ দুটামান শাৰীত আছিল বাল্মীকিৰ আখৰ দুটামানত হ’মাৰৰ দুটামানত বাইৰনৰ (জঁপিয়াই থকা, তেজাল) দুটামানত নেডাৰ (স্ফুলিংগযুক্ত) শেষলৈ ৰিণি ৰিণি দেখিলোঁ, এটা শাৰী। নহয় এটা ৰিং হৰিৎ প্রান্তৰত হঠাৎ বাজি উঠা ঘণ্টাৰ ধ্বনি… শাৰীবোৰৰ কোনোবাটো— পাখিৰে লিখা, অস্পষ্ট…
উচ্চজিৎ দশগিৰি তাহানি এদিন শ্ৰাৱস্তীৰ অৰণ্যত সৌম্য প্ৰশান্তিৰে বুদ্ধই ক’লে, ‘‘বন্ধু হোৱা, শান্তি পাবা!’’ অঙ্গুলিমালৰ হাতৰপৰা উদ্যত কুঠাৰ সৰি পৰিল। এতিয়া আজি মৃতকল্প এই নগৰীবোৰত বুদ্ধ ক’ত? সৰি পৰা কুঠাৰবোৰে দেখোন উদ্যত হোৱাতহে বিচাৰি পাইছে সাৰ্থকতা, চৌদিশে মাথোঁ স্বাৰ্থান্বেষী…
শিখা গোস্বামী মহন্ত গালত শীতল চুমা যাচি এয়া জাৰৰ আৰু এটি দোকমোকালি… কুঁৱলী ফালি ফালি গৈ থাকোঁ ইথাৰৰ ইপাৰৰ ডাঠ কহুঁৱা অত কুঁৱলীতো মই ঠিকেই দেখোঁ ৰ’দৰ জিলিকনিত যি চমক আছিল… শীতে সাঁচ কাটে নে মোৰ ভ্ৰম (ধাৰণা…
কৌশিক জ্যোতি বৰা একে নহয় যদিও ৰণ আৰু ৰণাংগন,একেই ভাগৰ যুদ্ধ আৰু প্ৰেমত।এইবুলি কৈ মোৰ নিচেই কাষতে বহিলহি নেপোলিয়ন…। যুদ্ধত শত্ৰুক কচুকটা দিআত্মসমৰ্পণ কৰোঁ প্ৰেমৰ বেলিকা।যুদ্ধত জয়ী আৰু প্ৰেমত পৰাজিতজনহে প্ৰকৃত যোদ্ধা।এয়াই ইতিহাস যুদ্ধ আৰু প্ৰেমৰ। শূন্যত উদাস নেপোলিয়নৰ চকু। হৰুওৱাতকৈ হাৰিবলৈ সহজ,যদিও…