ভাৰত চৰকাৰে ২০০৪ চনৰ পৰা ধ্ৰুপদী ভাষাৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল।এই স্বীকৃতিৰ উদ্দেশ্য হৈছে এই ভাষাসমূহ হেৰাই যোৱাৰ পূৰ্বেই মূল্যৱান ঐতিহ্য হিচাপে এইবোৰক প্ৰচাৰ কৰি শক্তিশালী কৰা। ২০২৪ চনৰ ৩ অক্টোবৰত ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী ভাষা হিচাপে পাঁচটা ভাষাক স্বীকৃতি…
অমৃত গোস্বামী “ৰাম-কৃষ্ণ মুকুন্দ/ “অ’ ত্ৰাহি ত্ৰাহি গোৱিন্দ/ আৰে অ’, তোমাৰ বচন স্বামী”… ভাতৃসম প্ৰতিৱেশী গোঁহায়ে ফোন কৰি কৈছিল–“গোস্বামীদাদা, আজি নাম এষাৰ পাতিছোঁ– এঘাৰমান বজাত পোৱাকৈ আহিব। অ’ হেৰি নহয়, বৌক ক’ব দুপৰীয়া আপোনালৈ ৰান্ধিব নালাগে। ভাতসাঁজ আমাৰ ঘৰতে…
কেশৱ চাউ ওপজোঁতে আমি নগ্ন আছিলোঁ আৰু যামগৈও নগ্ন দেহাৰে তেন্তে ইমানবোৰ প্ৰস্তুতিৰ অৰ্থই বা কি সীমা গচকি মাটি ঠেলি কৰিবানো কি বাঢ়িব কেৱল এক ইঞ্চি মাটি ইপিনে মিৰি সিপিনে নিচি ইপিনে আদিবাসী সিপিনে দেউৰী ৰাভা,…
নৱনীতা ভট্টাচাৰ্য্য (৪) ফাগুণ মাহ মানেই বেমাৰ৷ সেইবাবে এই সময়ছোৱাত খোৱা-লোৱাত কিছু মনোযোগ দিবলগীয়া হয়৷ সেইবাবে এই কেইদিন মাকেও ৰিণিক খোৱা-লোৱাত সজাগ হ’বলৈ বৰকৈ কৈ আছে৷ সিদিনাখনলৈ স্কুললৈ যাবলৈ ওলোৱাৰ সময়ত মাকে তাইক ফাগুন মাহৰ কথা কৈ ক’লে, “বতৰ…
আব্দুচ ছামাদ এক : ইছলাম ছাৰৰ চেকনি আৰু এটা সময়ত মোৰ বিশ্বাস হ’ল যে ইমান দিন মই ভোগ কৰি অহা অশান্তিৰ বেছিখিনিৰ মূলতে সি৷ বিশ্বাস হওঁতে মই বেছ পস্তালোঁ৷ ইমান দিন মই তাৰ লগ কিয় ল’লোঁ! মই তাক কিয়…
মূল : মদথ থেক্কেপাত্তু বাসুদেৱণ নায়াৰ ভাবানুবাদ: যশোৱন্ত নিপুণ বাইদেৱেকে কান্দিছিল৷ আপ্পুৱে বাইদেৱেকে কন্দা দেখিবলৈ ভাল পোৱা নাছিল৷ তাই খিৰিকিত মূৰটো থৈ কান্দি আছিল, উত্তৰৰ ফালৰ কোঠাটোত৷ তাই কান্দিছিল আৰু কান্দিছিল সকলো সময়তে! বোধহয় জেঠায়েকে তাইক গালি পাৰিছিল৷ জেঠায়েকে আপ্পুকো গালি পাৰিছিল৷ কিন্তু…
লক্ষী প্ৰসাদ ৰেগন শব্দ আৰু চিকমিক বিজুলীৰ ভয়ত মই গোটেই ৰাতি ডুলি এটাৰ ভিতৰত সোমাই থাকিলো বাহিৰত কি শব্দ কি পোহৰ বাপৰে বাপ নঙলা-মুখৰ বোৱালজোপাত এঘুমটি মাৰিবলৈ অহা চৰাইজাকো আধা টোপনি এৰি আন্ধাৰে মুন্ধাৰে যেনি-তেনি পলাই গ’ল নিঃশব্দ নিশা সাৰে…
বিশ্বজিৎ শইকীয়া সাহিত্যৰ বিবিধ বিধাৰ ভিতৰত চুটিগল্পও অন্যতম এক বিধা। চুটিগল্পৰ মাজেদি সমাজ একোখনৰ স্বৰূপ কলাসন্মত ৰূপত প্রকাশ পায়। চুটিগল্পৰ জন্ম লগ্নৰেই পৰা মানুহৰ চিন্তা-চেতনা, প্রবৃত্তি, প্রেম-প্ৰতাৰণা, লৈংগিক আকর্ষণ, মানুহৰ সৈতে সমাজ, সংস্কৃতি, ৰাজনীতি, অর্থনীতি ইত্যাদি বিষয় প্রকাশ পাই আহিছে।…
উজ্জ্বল স্মৰণ দত্ত পট সলাইছিল কাহিনীয়ে ধোবাং বাং মেলা সামৰিব পৰা নাই কথাবোৰ ৷ বলা যুগপট বা গাত কথা নলগা গতিৰে জিনা আথাউনি বাট নাপায় থাউনি পাবত গজাটো নহয় ৷ বৃত্তৰ বাহিৰত ভ্ৰমে ভ্ৰম ৷ কৌটিকলীয়া আঁত বুকুৱেদি বয় লুইতৰ সোঁত …
অংগনা চৌধুৰী কলকাতা মহানগৰীত দুই-তিনিবাৰমান দুৰ্গাপূজা চোৱাৰ অভিজ্ঞতা ইতিমধ্যেই স্মৃতিৰ জোলোঙাত সোমাই আছিলেই৷ সেই হৈ-চৈ, সেই ভিৰ-ভাৰ, অজস্ৰ মানুহৰ সমাগমৰ মাদকতা সম্পূৰ্ণ বেলেগ৷ এইবাৰ পুনৰ পূজাৰ সময়ত ওলালোঁ কলকাতালৈকেই, কিন্তু এক প্ৰশান্তিৰে ভৰা, কোলাহলশূন্য ঠাইলৈ নাম যাৰ ‘‘বৈদিক ভিলেজ’ ’৷…