হৰেকৃষ্ণ ডেকা কালি গধূলি পথাৰৰ গছকেইজোপাৰ ডালবোৰ লঠঙা হৈ পৰা দেখিছিলোঁ৷ সৰাপাতে তল ভৰি আছিল৷ চকুত লাগিছিল হেলনীয়া বেলিৰ হালধীয়া পোহৰ৷ দোকমোকালিতে বতাহৰ সতেজ স্পর্শ পালোঁ৷ পথাৰলৈ ওলাই আহিলোঁ৷ দেখিলোঁ, সৰাপাতবোৰ এজাক ভাটৌ হৈ ক’ৰবালৈ উৰি গ’ল! কেৱল কল্পনাহে আছে৷…
পঙ্কজ প্ৰতিম বৰদলৈ চিন্তাৰ স্নেপশ্বট : অসহিষ্ণুতা৷ সকলোতে৷ ধৰ্ম, ৰাজনীতি, সাহিত্য, কলা, ক’ত নাই৷ দ্ৰুত বিশ্বায়ন আৰু ৰাজনীতিৰ পাশাখেলত বৰ্তমান সমগ্ৰ বিশ্বতে অবিশ্বাসী, অসহিষ্ণু পৰিৱেশ৷ সামাজিক মাধ্যমৰ সুবাদত, মত প্ৰকাশৰ সহজতাত আৰু অতি স্পষ্টবাদৰ আক্ৰমণত সকলো ধৰাশায়ী৷ বোকা ছটিওৱাৰ…
ড° প্রাঞ্জল বেজবৰা ২০২০ চনৰ ৰাষ্ট্রীয় শিক্ষানীতিয়ে দেশৰ শিক্ষাব্যৱস্থালৈ গাঁথনিগত তথা গুণগত পৰিৱর্তন সাধন কৰাৰ প্রয়াস কৰিছে। স্বাধীনোত্তৰ ভাৰতৰ ইতিহাসত প্রথমবাৰৰ বাবে কেন্দ্রীয় চৰকাৰে নাগৰিকৰ জীৱনলৈমৌলিক পৰিৱর্তন অনাৰ উদ্দেশ্যে এনে এক বিস্তৃত ৰাষ্ট্রীয় শিক্ষানীতি ৰূপায়ণ কৰিছে। উচ্চ শিক্ষা নিশ্চিতভাৱে এক…
ড০ পোনা মহন্ত ৰাজ্যখনৰ ধুবুৰী জিলাৰ বিলাসীপাৰা প্ৰায় পঞ্চাছ হাজাৰৰো অধিক জনবসতিৰ এখন চহৰ, মহকুমাৰ সদৰ৷ হ’লেও যেন নগৰখন, মানুহখিনি গুৱাহাটী বা তথাকথিত ‘মূলসুঁতি’ৰ পৰা বহু দূৰত৷ ভিন্ন ধৰ্মাৱলম্বী, ভিন্ন ভাষা-ভাষী বিলাসীপৰীয়া লোকসকলে বোলে তেওঁলোকৰ স্থানীয় ভাষাটোক ‘দেশী’ বুলি কয়,…
স্মৃতিৰেখা দেৱী ‘পম্পী, এই বাচনকেইটা বায়েৰে নোচোৱে। তই নি বাহিৰতে ধুই-পখালিহে ভিতৰত থ’বিগৈ।’ ঘৰৰ সহায়িকা ছোৱালীজনীক আইতাকে কোৱা কথাষাৰ শুনি ৰিকুৰ বৰ খং উঠিল। সি ডাঙৰ হৈছে।আইতাকৰ এনে কথাবোৰে অষ্টম শ্ৰেণীত পঢ়া ৰিকুক খুব দুখ দিয়ে। মানুহৰ আগত, বিশেষকৈ…
দীপামণি শইকীয়া “ ছয় তলাৰ পৰা তললৈ জাঁপ দিলে যি হয় সেয়াই হ’ল৷” “কি হয়?” ম’বাইলৰ ডিজিটেল পে’ডত ক্ষিপ্ৰ গতিত চলিল গৌতমৰ আঙুলি! “নাইনটি নাইন পইণ্ট নাইন পাৰ্চেণ্ট চাঞ্চ! সহজ মৃত্যু নহয় কিন্তু, বৰঞ্চ মূৰৰ খোলা ভাগি খুনখুনীয়া হোৱাৰ…
নিৰু দত্ত ‘মাতৃভাষাত এটি শিশুৱে শিক্ষা ল’লে মাতৃভাষা জীয়াই থকাত সহায় হয়, মাতৃভাষা সবল হয় আৰু সবল হোৱা মানেই সেই ভাষাৰ সাহিত্য-সংস্কৃতিও সবল হয়।’ থোৰতে ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতি- ২০২০ : “ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষানীতি-২০২০” ই ইতিমধ্যে ব্যাপক চৰ্চা লাভ কৰিছে৷ চৰকাৰী অসমীয়া…
(ভ্ৰমণ কাহিনী) তপন কুমাৰ শৰ্মা “মই দুখীয়া।”- মিনে ইংৰাজীতে কৈছিল। “আই এম পুৱৰ।” মিনে কোৱা সেই বাক্যটো মোৰ কাণত আজিও বাজি আছে। দোষী দোষী ভাব এটাও মনলৈ আহি থাকে। ভাবি আছোঁ– ভিয়েটনামৰ অৰ্থনীতি কেনেকুৱা! কোৱা প্ৰয়োজন যে কালি পুৱা…
নিংকু নিশা নেওগ : পুছ আপ ব্ৰা এটা দিয়ক। সেমেনা-সেমেনি কৰি দিলৱাৰে পদপথৰ সস্তীয়া দোকানীটোক ক’লে। সি ভালকৈ শুনিও দিলৱাৰক জোকাবলৈকে তাক কি লাগিব আকৌ সুধিলে। এইবাৰ দিলৱাৰে হাত দুটাৰে তালি এটা বজাই বুকুত কায়দা কৰি লগাই অশ্লীল শব্দ…
আকাশ দীপ্ত ঠাকুৰ কাচৰ দুৱাৰখনৰ এটা অংশ ঠেলা মাৰি সোমাই আহোঁতেই মনলৈ এটা অস্বস্তিকৰ অনুভৱ আহে; ইতিমধ্যে সোমাই থকা মানুহখিনিৰ দুই-একে চায়– নতুনকৈনো কোন সোমাল৷ এই যে অস্বস্তিৰ ধাৰণাটো… যেন বৃহৎ সুসজ্জিত ৰভাৰে সৈতে বিয়াঘৰ এখনৰ ওচৰ পোৱাৰ লগে লগে…