Category অন্যযুগ, এপ্ৰিল, ২০২১

চিৰঞ্জীৱ দত্ত  পূৰ্বৱৰ্তী পৃষ্ঠা পৰৱৰ্তী পৃষ্ঠা PRINT

 ৰুদ্ৰসিংহ মটক   “Caught in that sensual music all neglect    Monuments of unaeging intellect.” (উইলিয়াম বাটলাৰ য়েট্‌ছ) বিংশ শতাব্দীৰ এগৰাকী অন্যতম শ্রেষ্ঠ ইংৰাজ কবি উইলিয়াম বাটলাৰ য়েটছ্। ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰৰ জন্মৰ চাৰিবছৰ এমাহ তিনিদিন পাছত (১৮৬৫) সুদূৰ আয়াৰলেণ্ডৰ ছেণ্ডি মাউণ্টত…

প্ৰশান্ত মিশ্ৰ জানো, তুমি ভাবাসদায় হৈ ৰ’ব গগন নিৰ্মলশুভ্ৰ স্বচ্ছ জলধিমলয়াৰ ৰিব্ ৰিব্ বাত কঁপি থাকিবতোমাৰ দীঘল চুলিটাৰিএটি বিন্দুত ৰৈ যাবএখনি চিকণ কোমল মুখ উৎসৱৰ ঠিক পাছতেইসেউজীয়া পাতবোৰ সৰি পৰিবমৰ্মৰ ধ্বনিও শুনা যাববাটৰুৱাৰ চৰণ স্পৰ্শতস্থিৰ পানীত উপঙি থকাশুকান পদুম পাতৰ ওপৰতজিঞাবোৰে ছেও…

 অৱনী কুমাৰ শৰ্মা     শদিয়াৰ কথা লিখিবলৈ লৈয়ে মনলৈ অহা আমাৰ সৰুকালত সাঁথৰটো আছিল :             শদিয়ালৈ নেযাবা, সত্‌ফুল নেখাবা (১)             কেঁচাপাতত নেবান্ধিবা লোণ৷(২)             উপজিয়ে লৰ মাৰে কোন? সাঁথৰটোৰ উত্তৰ – জেঠী…

 ড° পোনা মহন্ত দিন যায় আহে ৰাতি, সময় গৈছে টুটি … হয়, সময় এইদৰে বাগৰি গৈ আছিল৷ দিনৰ পাছত ৰাতি, ৰাতিৰ পাছত দিন৷ আৰু ক্ৰমান্বয়ে টুটি আহিছিল মোৰ তেনেই সাধাৰণ জীৱন পৰিক্ৰমাৰ শৈশৱৰ আদি ছোৱা৷ কিন্তু সেই দিনত সময়ৰ মূল্যৰ…

পম্পি বৰা বৈশ্য আমি নাৰী। সৃষ্টিৰ অপূৰ্ব শক্তিৰে মহীয়ান আমি নাৰী। কন্যা, ভগ্নী, বান্ধৱী, প্ৰেমিকা, স্ত্ৰী, মাতৃ শাহু ইত্যাদি বিভিন্ন ৰূপেৰে নাৰী সমাজৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ। নাৰী বিহীন সমাজ  কল্পনাৰো উৰ্দ্ধত।   আমাৰ ভাৰতবৰ্ষত নাৰীক অতীজৰে পৰা দেৱী ৰূপত পূজা কৰি অহা…

 প্ৰতীক্ষা প্ৰিয়ম বিজয়া দশমীৰ সন্ধ‍্যা। দেৱীক স্বামীগৃহলৈ পঠিয়াই মাতৃসম ধৰাতলে ক্লান্তিত জোবোৰা মাৰিছে। সুদীৰ্ঘ চাৰি দিন ধৰি দেৱীৰ আৰাধনা চলিল, ‘মা’য়ে বছৰটোলৈ বুলি আশিস বৰষি থকাৰ আশাৰে সহস্ৰ মূৰ দোঁ খাই থাকিল। অহাবছৰ আকৌ আহিব ‘মা’, আমি বাট চাই থাকিম – বুলি…

 ৰশ্মিৰীয়া গগৈ   ভাবি থকা কথাবোৰ নভবা হলেই ভাল আছিল বুলি ভাবি প্ৰতি পল বিদ্ৰোহী হৈ উঠাৰ আগলৈকে আন্ধাৰ মায়াবোৰে ওমলাই থাকে মোক   বাট কাটি শেষ কৰিব নোৱৰা দিশৰ বিপৰীতে যি দৰে হয়তো তুমি সাৰে থাকাঁ   এই দিশে…

 সংগীতা মেধি   যেতিয়া কথাবোৰ শেষ হ‘ব কিহে দুয়োকে জোৰা লগাই থ‘ব   স্মৃতিকথা পানীৰ ছায়া বঢ়ালে বাঢ়়ি যায়   কথাবোৰ শেষ হোৱাৰ পাছত চাই থাকিম শীতৰ ধূসৰতাই বিবৰ্ণ কৰিব নোৱৰা নিৰ্মেদ ভাবনা   কথাবোৰ শেষ হোৱাৰ পাছত শুনি থাকিম…

 খনিন্দ্ৰ ভূষণ মহন্ত কণমানিটোৱে হাতখন মুখলৈ নি চুপি থাকে হাতে-গালে বগাই থাকে লেলাৱতি চকুৱে-মুখে নাচে স্বর্গীয় সুখৰ ফুল আইতাই কয় “গোসাঁয়ে অমৃত সানি পঠিয়াইছে। চুপি খা গোসাঁই, চুপি খা।”   হাতবোৰ ডাঙৰ হয় ফলিত অ-আ লিখি অমিতা আঁকি ভালপোৱা হাতবোৰে উকা…